Muzocan's Blog..

3 Serves a Day / Interview

2010-12-22T02:06:00.004+02:00

I know, I forgot about my blog. It's been a long time since I wrote something here. I've been very busy with my new exhausting job at Apple Store, and I'll be busy until the end of the year. Of course I love what I do, so I'm not complaining about it. Really.

I've got three more things that I love to do. The first thing is designing things, the second thing is my radio show Alt Sokak, and the last thing is my new hobby 3 Serves a Day. (Hmm, I started to love the figure three.) It's still a hobby, but the simple idea behind the blog attracts more people to it every other day.

'The Internets' is a small world, so Pinar from the online journal called Futuristika! found my blog through Skoer's Tumblr and she liked it. When I got the e-mail from her if I wanted to have an interview about 3 Serves a Day, I was really surprised. But of course I said 'Yes'.

Big thanks to Pinar Ilkiz for having me as a guest to their journal, Ezgi Baser for taking her precious time to translate this interview into English and Skoer for his sincere support. And of course, thanks to YOU! You can find the original transcript here in Turkish.

Enjoy.

•

As far as I know, you live in Australia. How did this journey begin?

Actually it was unexpected. When I learned that I wouldn’t be able to be a dietitian as a matter of some legal procedures, I came up with an alternative plan, and this plan led me first to USA and then all the way through here. I always knew that my mind was solely canalized for designing. And then I decided to realize this dream and came to Melbourne.

One of your specialized areas is “sound editing”. You also have a history of DJing. Have you initialized the project “3servesaday” as a result of developing a passion for music, or have you decided to use 3servesaday as a way to get your professional efforts’ worth in sound editing?

Music has been a long time pursuit and hobby for me. I actually believe that when I integrate my hobbies into my professional life, I can create my favourite works. For instance, Alt Sokak, my show that is broadcast on Radio ODTU every Friday, is a part of this hobby. If I don’t like what I do at first hand, it’s not worth to share them. And if I can colour up the lives of people that I love and the other people around me, then it’s a bonus for me.

Do you like all the songs you mix or are there any songs that you add for the sake of a better combination?

I love all the songs that I mix. All of them somehow left a mark on my life. Actually, “3 Serves A Day” is an extension of “Muzo’s iPod Diary” podcast that I once started but couldn’t continue with. This time, I don’t talk and let the songs tell my feelings throughout the day. It is possible to assume this blog as a musical diary.

Which one comes first for you, “music or misery”?

Of course, “misery”. Actually I would like to take one step further by asking the question “Would we feel alive if there were no misery?”

What is your favourite movie about music?

A bit cliché, but “High Fidelity” could be the best movie I have ever seen about music. As for musical documentaries, I would say “Blur: No Distance Left To Run”.

You are also interested in photography and video arts, but you have never supported your mixes on 3servesaday with visuals.

I would prefer “3 Serves a Day” to focus on only one thing, that is music. I keep the website theme as simple as possible and don’t want to it to be associated with any other keywords than music. I have a blog project in my mind which will include music videos and photographs, yet be different. But I don’t know when I will be able to carry out, blame my laziness. Hope we will see this together soon.

What are your favourite mp3 blogs?

I try to stay away from mp3 blogs as far as I can. But the websites that I generally follow include Drowned in Sound, Pitchfork Media, NME and SoundCloud.

AKP and Their Plans About Turkey

2010-11-29T05:35:00.002+02:00

Thanks to Wikileaks.

ID: 101373
Date: 2007-03-21 15:33:00
Origin: 07ANKARA648
Source: Embassy Ankara
Classification: CONFIDENTIAL
Dunno: 07ANKARA610 07ANKARA629
Destination: VZCZCXRO1479
PP RUEHDBU RUEHFL RUEHKW RUEHLA RUEHROV RUEHSR
DE RUEHAK #0648/01 0801533
ZNY CCCCC ZZH
P 211533Z MAR 07
FM AMEMBASSY ANKARA
TO RUEHC/SECSTATE WASHDC PRIORITY 1409
INFO RUEHZL/EUROPEAN POLITICAL COLLECTIVE PRIORITY
RUEAIIA/CIA WASHDC PRIORITY
RHEFDIA/DIA WASHDC PRIORITY
RUEKJCS/JOINT STAFF WASHDC//J-3/J-5// PRIORITY
RHEHAAA/NSC WASHDC PRIORITY
RUEUITH/ODC ANKARA TU PRIORITY
RUEKJCS/SECDEF WASHDC PRIORITY
RUEUITH/TLO ANKARA TU PRIORITY
RUEHAK/USDAO ANKARA TU PRIORITY

C O N F I D E N T I A L SECTION 01 OF 04 ANKARA 000648

SIPDIS

SIPDIS

E.O. 12958: DECL: 03/04/2017
TAGS: PGOV, PREL, ECON, TU
SUBJECT: THE TRUTH BEHIND THE AKP'S "SECRET ISLAMIC AGENDA"

REF: A. ANKARA 0629
B. ANKARA 0610

Classified By: Political Counselor Janice G. Weiner for reasons 1.4(b),
(d)

1. (C) Summary. Ever since its victory in the 2002 general
elections, rumours and suspicion have swirled around the
ruling Justice and Development Party's (AKP) "secret"
Islamist agenda. After more than four years in power, some
doubters are relieved to find an AKP that appears
conservative, Western- as well as Islam-oriented, reform
minded and democratic. Others remain convinced that AKP is
determined to impose Sharia law in Turkey and undermine the
country's secular system once it gains control of the triple
crown - the presidency, prime ministry and parliament - in
this year's double elections. The evidence either way is
circumstantial, but the issue is central to Turkey's future.
Turkey's traditional secularists (including the civil
service, judiciary and military), opposition parties and even
ultra and neo-nationalists are resorting to increasingly
desperate maneuvers, including rumour and innuendo, to
counter the perceived "threat" of an AKP-dominated
triumverate. Their concern is undoubtedly heightened by the
realization that AKP's reform agenda threatens the
established elite's traditional, top-down control. To keep
the public's trust and minimize tension as Turkish society
evolves, AKP leaders will need to continue to employ
broad-reaching, moderate, balanced rhetoric. End summary.

The Origins of Suspicion
------------------------
2. (SBU) Those looking to brand the AKP as Islamists
determined to undermine the Turkish Republic point first to
the AKP's religious origins and PM Erdogan's political roots.
AKP evolved from Necmettin Erbakan's Welfare Party (RP), an
Islamist party founded in 1993. Critics focus on Erdogan,
who in 1994 as Istanbul's mayor, called himself the "imam of
Istanbul" and praised God that he was a servant of Sharia.
Later, in 1998, Erdogan served four months of a 10-month
sentence for inciting religious hatred by reading a religious
poem at a rally. When the Constitutional Court outlawed the
RP in 1998, Erdogan and other RP members formed the
Islamic-oriented Virtue Party (FP). When FP was banned in
2001 for unconstitutional anti-secular activities, Erdogan
split off from Erbakan and formed AKP with more pragmatic
members willing to work within the existing political system.
Erbakan and more hardcore Islamists formed Saadet (Felicity)
Party. Erdogan moderated his rhetoric, making it easier for
voters to turn to AKP in the 2002 elections as an alternative
to traditional parties, mired in scandals, corruption and an
economic crisis. AKP surged to power with 34 percent of the
vote, one of the largest parliamentary majorities in Turkey's
history.

For the Defense
---------------
3. (C) Those who view AKP as reform-minded and democratic
are quick to cite AKP-backed reforms that strengthened
freedoms and democracy. AKP legislation that reduced the
military's influence in the National Secuity Council (MGK)
and eliminated military membership in the security courts and
the Board of Higher Education (YOK), among others, improved
the civil-military equilibrium that had been heavily skewed
toward military control. They cite as evidence of the
party's western-oriented, free market approach AKP's liberal
economic policies, which have stimulated the private sector,
increased foreign investment, reduced inflation and
stabilized the currency. AKP supporters argue that Turkey's
traditional power centers (the military, judiciary,
bureacracy) feel threatened by EU-linked human rights and
rule of law reforms that enhance individual freedoms. By
promoting EU membership, the AKP is slowly introducing more
balance into Turkey's strictly secular, statist society.
Supporters maintain that Erdogan's appointment of AKP
loyalists to influential positions previously held by
secularists has generated resentment against the AKP, further
fueled by the party's popularity. They frame attacks against
the party as desperate measures by entrenched secularists who
fear that further democratization will undermine their
traditional control and the economic benefits they derived
from state intervention in the economy.

4. (C) Opponents charge that AKP only pushed a reform agenda

ANKARA 00000648 002 OF 004

as far as necessary to convince the EU to begin accession
talks. Even then, AKP focused on those reforms needed to
dilute the military's power rather than those that might
interfere with the party's Islamic agenda. They note
Erdogan's support for greater freedom to express Islamic
practices (such as wearing the headscarf), and point to his
failure to allow Alevis, Kurds, Armenian and Greek Orthodox
communities similar freedoms. Suspicious that the accession
process is just a cover for the AKP's anti-secular Islamic
agenda, some in the military and opposition are reconsidering
the merits of EU membership. AKP officials admit reform
efforts have slowed, but explain that Turkey's bureaucracy
needs time to absorb and implement significant changes, such
as the complete overhaul of the Penal Code, Criminal
Procedure Code and Punishments Law passed between 2002 and
2004. They also note that parliament passed in November 2006
much of another major reform package, including legislation
relating to minority foundations and schools, military
audits, military courts and political party funding. In some
cases, parliament has had to re-approve the legislation to
overcome President Sezer's veto.

Circumstantial Evidence
-----------------------
5. (C) Conspiracy theorists and concerned secularists alike
build the case against AKP using persuasive but largely
circumstantial evidence. Many claim that Erdogan has used
AKP's parliamentary majority to weaken Turkey's secular
educational, financial and judicial institutions. They warn
that an AKP troika of president, PM and parliament speaker
would control the appointments process, transforming Turkey's
secular system into something approaching an Islamic
republic. They point to AKP-sponsored changes in the
strictly secular education system to allow graduates of
religious high schools (imam hatip) to compete for limited
university seats and qualify for government jobs.
Previously, imam hatip, like other vocational school
graduates, advanced to the clergy or other appropriate
professions. In addition, opponents charge that AKP has
undermined state regulation of private Koranic schools by
lifting age limits and extending hours of attendance. As a
result, the number of Koranic schools has increased
significantly, with correspondingly less government
oversight.

6. (C) Erdogan is also frequently accused of trying to
infiltrate the higher education system with Islamist-minded
professors and administrators. After some university rectors
resisted AKP efforts to introduce more Islam into the
curriculum, AKP opponents claimed the government began a
harrassment campaign. Police arrested one obstinate rector
in Van twice in 2006; both times he was reinstated by court
decision. Legislation creating 15 new universities gave the
government authority to appoint the new rectors, rather than
the usual procedure of approvals by YOK and the president.
The law, pushed through over President Sezer's veto, is
viewed as an end-run to allow Erdogan to select 15 new
rectors of his mindset. Parliament currently is considering
a proposal to establish another 17 new universities.

Green Money Seeping In
----------------------
7. (C) While many acknowledge AKP economic successes, some
doubters flag the alleged influx of "green" money from
Islamic sources as proof of the real direction AKP is taking
Turkey's economy. AKP opponents note that Islamist capital
is hard to track and question whether it is ultimately tied
to more Islamist policies. Increased investments from the
UAE and a promised doubling of trade with Saudi Arabia after
the Saudi King's unprecedented 2006 visit raised suspicions
among some western-oriented investors. The overall trend of
increased foreign investor inflows actually counters
insinuations of an Islamist take-over of Turkey's financial
sector, however. Investments from Islamic sources pale in
comparison to total foreign inflows and do not seem to be of
economic or political significance.

8. (C) Erdogan reputedly has manipulated the political
appointments process to place Islamist bankers in key
economic positions. Along with Finance Minister Kemal
Unakitan - a former board member of one of Turkey's leading
Islamic banks (al-Baraka) - Erdogan's appointment of seven
other al-Baraka officials to key positions in Turkey's
Savings Deposit Insurance Fund is cited as support for an

ANKARA 00000648 003 OF 004

Islamist take-over theory. In 2006, the PM virtually
paralyzed financial policy when he tried to appoint an
Islamist as head of the Central Bank against President
Sezer's firm opposition. (The compromise candidate has
demonstrated independent decision-making since his
appointment.) To round out the "damning" evidence, critics
cite FM Gul's background as a specialist at the Islamic
Development Bank in Jeddah from 1983 to 1991 and his reported
objections to state scrutiny of Islamic enterprises.

Packing the Court
------------------
9. (C) Erdogan is also accused of staging a take-over of the
judiciary. The AKP pushed through legislation to lower the
mandatory retirement age for technocrats, opening the way for
Erdogan to name almost 4,000 of 9,000 judges and prosecutors.
In a stand-off with the judiciary, AKP has threatened to
refuse to implement high court rulings against the government
for obstructing AKP-sponsored legislation. Similar struggles
between AKP and President Sezer have caused Sezer to veto
over 3,000 AKP appointments and send over 100 AKP-backed laws
to the Constitutional Court for review. But for Sezer,
Erdogan would already be implementing his "secret" agenda,
worried secularists claim. Economic reformers, including the
IMF, for their part, would be only too happy to see an
AKP-inspired change in the judiciary, which has consistently
blocked forward-looking economic reforms.

10. (C) Erdogan rebutted the secularists' charges in 2006 by
noting that the AKP hadn't been in power long enough to
reshape the judiciary. Rigid bureaucratic controls on
promotions and a 15-20 year career path for judges limit the
influence of any particular government on the judiciary's
orientation. But critics note that Justice Ministry
budgetary control over the Supreme Council of Judges and
Prosecutors, which oversees assignments within the judiciary,
gives the AKP indirect influence that can have a long-term
impact. The president appoints five of the seven council
members. The Justice Minister, however, heads the council
and controls its funding, which could discourage council
members from voting against the Minister's proposed
appointees. The most recent charge is that the Minister, by
not attending Supreme Council sessions, is preventing 29
judicial positions from being filled.

Small Changes
--------------
11. (C) AKP's strategy to infiltrate its Islamist agenda into
Turkey's secular institutions extends to the municipal level
and beyond, according to AKP opponents. The party controls
four of Turkey's five largest cities (Ankara, Istanbul, Bursa
and Konya). Measures by some AKP mayors to ban alcohol on
municipal property, establish women-only parks or equip
ferries with prayer rooms are seen as Islamic encroachments
on the secular system. Erdogan and other party leaders
explained the alcohol restrictions as consistent with the
state's obligation to protect children from alcohol, drugs
and gambling, rather than a religious proscription.
Municipalities are authorized to ban the sale and consumption
of alcohol on municipal property and near schools, religious
sites and related locations. Of the 62 provincial capitals
that have such a ban, 18 have non-AKP mayors. Of the 19
without alcohol bans, 14 have AKP mayors. As another
often-cited example of small but telling changes, critics
note that employees at the Health Ministry and state-owned
Turkish Airlines reported being questioned about their
religious beliefs and attitudes toward the Koran, an
unprecedented practice.

Internal Balancing Act
----------------------
12. (C) Erdogan has performed a delicate balancing act to
maintain unity within the AKP, despite the sometimes
conflicting interests of its competing factions. Many party
faithful are pious; keeping their allegiance is central to
the AKP's hold on power but Erdogan has won them few tangible
successes. He has not upheld earlier pledges to lift the ban
on headscarves in public buildings, though his strong
objections when the European Court of Human Rights upheld the
ban in public schools resonated with the party's more devout
members. AKP's more conservation faction was disappointed by
the failed attempt to criminalize adultery in 2004.
Erdogan's attempts to put loyalists into government jobs can
also be viewed through the prism of rewarding the party

ANKARA 00000648 004 OF 004

faithful.

The Jury Is Out
---------------
12. (C) Comment. To date, AKP critics can only muster
circumstantial evidence of an AKP Islamist agenda.
Opposition leaders, some media outlets, the military and
extreme nationalists have used this to play up fears that an
AKP triumvirate will allow Erdogan to make significant,
perhaps irreversible, changes that would undermine Turkey's
secular system. Using dramatic ad campaigns and threatening
rhetoric, they warn that Turkey may soon have an Islamist
president with a head-scarf wearing wife ready to take the
country back to the pre-republic "dark ages". President
Sezer, military leaders and the MGK chief have all warned
Erdogan against unconstitutional moves that might change
Turkey's secular identity. The secular establishment's
concern that AKP poses a genuine threat to Turkey's secular
system is undoubtedly heightened by the realization that
AKP's reform agenda threatens the established elite's
traditional, top-down control.

13. (C) Those not convinced of a nefarious AKP plan contend
that more than four years in power have matured the party.
Erdogan has had to moderate his message to balance factions
within AKP and lessen tensions with secularists threatened by
AKP reforms. Much of the party's success stems from its
image as being less corrupt ("AK" in Turkish means "clean", a
dubious claim for any party here) and more effective than the
opposition. Its record to date describes a center-right,
conservative party with Islamic roots that has modestly
advanced Kemal Ataturk's core principles of westernization
and modernization. Some of the changes tied to that process
will inevitably transform the traditional power balance and
strengthen civilian leaders. To keep the public's trust and
minimize tension as Turkish society evolves, AKP, and Erdogan
in particular, will need to continue to employ
broad-reaching, moderate, balanced rhetoric. End Comment.

Visit Ankara's Classified Web Site at
http://www.state.sgov.gov/p/eur/ankara/

WILSON

Jed's Other Poem

2010-10-05T17:20:00.001+03:00

http://www.vimeo.com/4707422

Gunde 3 Ogun

2010-10-05T08:11:00.002+03:00

Oncelikle fazla sarhosken yazi yazmamam gerektigini asagidaki yazidan gorebiliriz. Onu orada tutuyorum, cunku bakip bakip eglenebilirim kendimle. Simdi okudugumda muzikle alakali birseyler yazdigimi en azindan ben de anliyorum. Tipki High Fidelity'deki gibi zaman cizgisindeki centikleri muzikle olusturanlardanim sanirim. Hayatimda muzik olmasa ne yapardim bilmiyorum. Zannedersem bu sebeple de sevgili Alt Sokak'a devam ediyorum. Hem Tuce'yle, hem de diger arkadaslarimla irtibatta kalmami sagliyor. Bir bakima yapistirici gorevi ustleniyor. Programi hazirlamak hafta boyunca tum vaktimi alsa da - Tuce'de, ben de muzik dinliyoruz "bu hafta programa yeni ne katabiliriz?" diye - ben bir yandan hobi olarak baska bir bloga basladim.

Boyle kasiniyorum surekli, sonu bazen husranla bitiyor ama bu hobi simdilik iyi gidiyor. iPod Gunlugu projesini hala unutmadim ancak onu hazirlamasi kesinlikle "Gunde 3 Ogun"den daha fazla zaman alacagi kesin. Bu yuzden simdilik gunluk taze taze miksledigim sarkilari dinlemeye davet ediyorum sizi.

"Isim neden Ingilizce?" derseniz, konusma yok, muzik de evrensel bir dil ve daha 'enternasyonel' olsun dedim. Sanirim iyi de yaptim. Buyrun efendim, 3 Serves a Day.

http://3servesaday.tumblr.com

Zaman

2010-10-04T18:47:00.002+03:00

Cok cabuk akip gecen bir kavram diye nitelendirip bir yaziya klise sekilde baslayabiliriz. Baslayalim o zaman. Nerden cikti bu yazi diye ben hala kendime soruyorum. Dinledigim sarkilar ve ictigim Coopers Pale Ale'in de biraz etkisi oluyor diye dusunuyorum. Marillion'la tetiklenen bu yazimi yazarken kucuk bir orumcegin bacagimi isirdigini, yazinin sonuna kadar umarim hayatta kalacagimi da belirtmek isterim. Belki de son satirlar deyip anlamsiz paragraflarin degerini artirmayi basarabilirim.

Sene 2000. Ankara'ya ilk resmi olarak ayak bastigim yil. Daha yurtta arkadas edinemedigim ve Kizilay'da sacma sapan dolanip, bir sure sonra kapanan, buyuk bir alani isgal eden ve yer altina kurulu D&R'i arsinladigim zamanlar. O zamanlar Marillion dedim ya, Radiation albumlerinden sonra marillion.com albumunu satin alip da annemin bana hediye ettigi Walkman CD Player'ima koyup dinledigim gun aklima geldi bir an.

Uzun sureli eski kiz arkadasimdan ayrildigim karanlik ve soguk kisti. Etrafimda bir suru gri devlet dairesi, uzun karanlik paltolariyla dolasan devlet memurlarinin oldugu ve aksam havanin saat 5'te karardigi sehirdeydim. "Yabanci" herseyi tanimliyordu benim icin. Kulagimda sevdigim grubun yeni albumu donerken, ben Kizilay'da hic istemedigim bir yone dogru yuruyordum.

Dogrultum Kumrular'i, yani eski universiteme otobuslerin kalktigi sokagi gosteriyordu. Etrafta isitma sistemlerinin beyaz buhar cikardigi devlet dairelerinin bacalari, turuncu isiklar ve karli soguk bir Ankara havasi vardi. Otobuse bindigim andan itibaren hareket etmesi bir olmustu. Sonra albumden Interior Lulu bana eslik etmeye basladi yaklasik 15 dakika boyunca.

Nedense o eski Mercedes servis otobuslerinde hep yalniz oturmayi sevmisimdir. Koltuklarin ayarlanamamis boslugundan mi bilmiyorum, belki de benim asosyalligimdendir, belki de sefa pezevenkligimden yolun keyfini oyle cikariyordum. 20 kilometre sehrin disina cikmak Ankara'da yasayanlar icin buyuk bir mesafeydi.

Herneyse. Konu daha fazla dagilmadan, hazir atmosferi ve nasil hissetigimi de anlatmisken Marillion.com albumunu - ozellikle Interior Lulu sarkisini - dinledigim zaman aklima kazinan nesneleri yaziyorum buraya. Eskisehir yolundan hep bu objeler. Eski kiz arkadas ODTU'den olunca karli be turuncu isikla aydinlatilmis "Bilim Agaci", sonra inin cinin top oynadigi Turkcell binasi ve son olarak Mesa Plaza. Hepsi aklima nasil korku filmi kazinmissa bir turlu aklimdan cikaramadigim seyler.

Ne kadar bunalmisim o zamanlar ve nasil da gorememisim bunaldigimi hapsetmisim kendimi.. Bu anlamsiz yazidan belki okuyunca daha sonra birseyler cikacaktir diye burada birakiyorum. Belki az yazdim, belki cok. Soz Marillion'da..

"You felt like this somewhere before,
Stirrin' up the bed of the river
Somewhere you don't like to go."

Andy Kaufman

2010-08-25T17:55:00.002+03:00

Bu videoyu kac milyon kere izledigimi hatirlamiyorum. Hep ayni siddette kahkaha atmami sagliyor kendisi. Muhteremin gureslerini de izlemekte fayda var, YouTube'a bir sekilde erisilebiliyorsa tabii.

http://www.youtube.com/watch?v=pjYDSi1ZUcY

Photograph of Jesus

2010-08-13T15:14:00.001+03:00

http://www.youtube.com/watch?v=zve2chDhB_4

iBlog

2010-07-18T17:00:00.002+03:00

Uzun zamandir aklimda olan bir projeyi sonunda hayata geciriyorum. Ismi iBlog.

iBlog'da tum Mac, iPhone, iPad ve Apple'la ilgili pufler yazacagim ve uygulamalar hakkinda yorumlar yapacagim. Hep boyle puflerin yeraldigi 'Turkce' bir sayfa bekledim birinden, ancak istedigim kalitede veya tek bir blogda hic rastlamadim.

Kendi isini baskasina birakma derler, ben de o izden gidiyorum. Oyleyse, 'Merhaba iBlog'.

http://iblog.muzocan.com

Blog ve Yasaklar

2010-07-17T13:42:00.006+03:00

Ana sayfa olarak uzun suredir blogumu kullaniyordum ancak biraz degisikligin bana iyi gelecegini dusundum. Daha derli toplu bir tasarimla muzocan.com artik yayinda. Burada yazilanlar ana sayfada da otomatik olarak guncelleniyor.

Blogumu buraya, yansimasini muzocan.com'a tasimamin bir guzel getirisi daha var. Malum, Turkiye'de ozellikle Google'a odakli yasaklar devam ederken, bu yasaklar Blogger kullanicilarini da etkiliyor. Mesela hala altsokak.com'a Turkiye sinirlari icinden erisim sorunlu. Kendi blogumun erisimini bir sekilde kurtardim, peki radyo programimiz Alt Sokak'in Alt Sokak portali niteligindeki blogunu ne yapmaliyim? Karar veremiyorum.

Dinleyicimizi iTunes podcast katalogu ve Soundcloud gibi alternatif yollara tesvik etmek ve Alt Sokak'in ana sayfasindan koparmak canimi sikiyor. Herneyse. Umarim bugun saat 17'de Taksim Meydani'ndaki yuruyus, Turkiye'de yasayan ve Internet kullanan insanlarin sesini bir yerlere duyurur. Umarim degisimin bir kilometre tasi olur..

Not: Yeni arayuz eger hosunuza gitmediyse, bloga direkt erisim icin, http://blog.muzocan.com. Erisilebiliyorsa tabii.

Sinyal

2010-07-13T17:19:00.003+03:00

Nerden baslasam.. Avustralya'ya tasindigimdan beri fazla guncelleyemedim blogumu. Bir suru sey birikti, guzel zamanlarin yaninda cokca kotu zamanlar da gecirdim. Bir yandan okul devam ederken hostel deneyimi, hostelden kurtuldum derken ruh hastasi Avustralyali bir kizin evine dusmemiz Kaan'la. Simdi geriye bakip yasadiklarimiza bakinca guluyorum ancak o zamanlar ve yasanan olaylarin ardindan birkac ay sonra benim icin iskence gibiydi.

Baslangicta hostelden kurtulduk diye sevinirken, Kaan'la yanina tasindigimiz Avustralyali kizin biraz arizali oldugunu anlamamiz fazla vakit almadi. Tesaduf o ki, Kaan'in masterdan arkadasi, bizden once bizim kaldigimiz evde kiraciydi. Cicegi burnunda, evimizde mutlu mutlu yasarken beraber oturdugumuz kiz hakkinda hic de olumlu seyler duymadik. Avustralyali kizin da anlatilanlar kadar olamayacagini dusunduk. O zamanlar meger canim cicim aylariymis. Ilk tartismanin neden ve nerden ciktigini hatirlamiyorum ancak baya hararetli oldugunu ve gerildigimizi cok net hatirliyorum.

Bizden once ruh hastasi kizla oturan insanlarin rekoru 3 aymis. Bizim rekorumuz yaklasik 7 ay. Zannedersem hayatimda ilk kez bir insani oldurmek istedim ve uzun zamandan sonra da ilk kez birisi limitlerimi zorladi. Ancak ben ve dostum Kaan, dogal olarak vahset dusuncelerimizi rafa kaldirip - kaba kuvvet uygulamayacak kadar medeniyiz - bir ay oncesinden cikacagimizi haber verdik ve o sozde "Bliss Street" uzerinde olan evden pacamizi kurtardik. Yalniz tasinmadan once o evde gecirdigim son birkac ayin benim uzerimde etkisi agir ve sikintili oldu.

Okul doneminin ortasinda haril haril ev aramayi birakin, ayni cati altinda yuzunu gormek istemediginiz bir insanla yasamak zorunda oldugunuzu dusunun. Karsinizda mantik arayamayacaginiz ve duzgun konusamayacaginiz bir insan. Herneyse. Stresli ve uykusuz gunlerin ardindan sonunda basimi sokacagim ve sevdigim bir ev ve ev arkadasiyla hayatima devam ediyorum.

Bloga yazamamamin nedenlerinden biri buydu. Ikinci nedense ev problemleri sirasinda aksayan okuldaki derslerimi toparlama cabamdi. Neden bilmiyorum, sanirim depresyon - pacami bir turlu birakmayan depresyon - motivasyonumu da iyice dusurdu. Sonucta bir sey yapmak istemeyip oturdum, ta ki donemin sonuna kadar. Yumurta kapiya dayandi ve "iyisiyle kotusuyle" bir donemi bitirmis oldum. Ucuncu nedeni zaten Muzo'nun iPod Gunlugu podcastlerinden biliyoruz, ona deginmemize pek gerek yok. Tembellik tabii ki.

Onumuzdeki Agustos ayinda Avustralya'da ilk senemi bitirmis olacagim. Burasi hakkinda bir sey yazdim mi tam hatirlamiyorum. Aslinda yazacak bir suru sey var ancak ozetlemek gerekirse cok ilginc bir ulkede yasiyorum. Kendi yaginda kavrulan, mutlu ve alim gucu yuksek insanlarin yasadigi bir yer Melbourne. Amerika'dan ve Avrupa'dan parcalar edinse de ve zavalli Aborijinleri topraklarindan etmis olsa da, artik onlardan da parcalari alip icinde barindiracagi bir kultur yaratiyor burasi kendine. Baslangicta "I've made a huge mistake!" desem de icinde bulundugum durum kabullenip - gariptir - sevmeye de basladim.

Sikici yasamlarindan uzaklara kacan insanlarin da Avustralya'ya sigindigini gorunce verdigim kararin ne kadar dogru oldugunu gordum. Gozumu actigim her gun boyle bir yolculugu - yasadigin yerden kacisi kastediyorum, zorunlu olarak yurtdisinda egitimi degil - eger annem hala yasasaydi ve babam da mutlu olsa yapabilir miydim diye soruyorum. Sanirim yapamazdim. Garip bir sekilde hem cok, hem de cok evcil yetisiyoruz Turkiye'de.

Nereden nereye. :) Dedim ya, yazacak cok sey var. Bir gunlugune Sydney seyahatimi mi, yoksa gectigimiz haftalarda gittigim "New South Wales" eyaletindeki Mount Kosciuszko'yu mu anlatsam karar veremedim. Sanirim yine tembelligime geri donup sozu fotograflara birakacagim.

http://gallery.me.com/muzocan#100406&view=grid&bgcolor=black&sel=14

Umuyorum en azindan su haftalarda bu blogu daha sik guncelleyecegim. Sesimi ozleyen varsa beni her hafta Alt Sokak'ta bulabilirsiniz. Veya arayin? :) Simdilik soguk ve yagmurlu - en sevdigim - Melbourne'den bu kadar..

Kis

2010-05-19T01:10:00.002+03:00

Haziran, Temmuz ve Agustos. Kita degisimiyle gelen mevsim degisikliginin kurbani olan aylar. Kisa hazirlik ve kis aylarinda tekrar dinlemek icin sakladigim sarkilari tekrar gun isigina cikariyorum bir bir. Iste, Beach House, Norway onlardan biri.

Ruveyde Akyurek

2010-03-27T16:28:00.001+02:00

Herkesin bir öyküsü vardır. Uzun ya da kısa, iyi ya da kötü, iz bırakan, anımsanan ya da silik ve anımsanmayan. Öyküler, genellikle sahiplerince değil, başkaları tarafından yazılır. Rüveyde öyküsünü kendi yazanlardandı. Çünkü o, öyküsünü yazacak kadar, kendini, hayattan ne istediğini bilen, cesaretle olayların üzerine yürüyen, kararlı, kişiliği sağlam, dürüst, yürekli ve keyifli bir kızdı.

Rüveyde’nin öyküsü gerçekten çok kısa fakat iz bırakan, iyi bir öyküydü. Yaşasaydı, öykünün daha da zenginleşeceği, daha da kalıcı izler taşıyacağı kesindi. Ne var ki Rüveyde, çok genç yaşta aramızdan ayrıldı ve bizi yalnız bıraktı. Öyküsü öksüz kaldı.

Rüveyde ile uzun yıllar birlikte çalıştık. Üniversite sonrası çalışma ve kariyer yaşamında birlikteydik. Onun amiri, hocası ama daha çok arkadaşı, dostuydum. Birbirimizin sevinçli, üzüntülü, keyifli, yorucu her anımızın en yakın tanıklarıydık. Yani o benim, ben de onun öyküsüne önemli bir yer tutuyorduk. Birbirimizi çok iyi tanır, birbirimiz hakkında çok şey bilirdik. Ve bu yüzden o gidince, benim öyküm de eksildi. Bıraktığı boşluk hiç kapanmadı ve biliyorum hiç kapanmayacak.

Rüveyde, üniversite öğrenimi için Eskişehir’e, o yıllarda adı İktisadi ve Ticari İlimler Akademisi olan Anadolu Üniversitesi’ne İzmir’den gelmişti. Avukat anne babanın çocuğu olarak aydın bir çevrede akıllı, güzel ve komik bir kız olarak yetişmiş, yatılı olarak İzmir Kız Lisesi’nde okumuştu. Lise yıllarında da tiyatroyla ilgilenmiş miydi, bilmiyorum. Fakat Eskişehir’e gelir gelmez okulda AKÇE Tiyatro Kulübünden çıkmaz olmuş ve daha okulunu bitirmeden çok genç yaşta evleneceği kocası sevgilisi Ferudun’u da orada tanımıştı. Rüveyde, nerdeyse beline kadar uzun iki kalın örgülü saçları, iri yemyeşil gözleri ve gülen yüzüyle güzel fakat daha çok komik, neşeli bir kızdı. Feridun’nun sahneye koyduğu bir oyunda onu ilk izlediğimde kısacık rolüne karşın oyunculuğunu da çok beğenmiş, canlandırdığı anne rolüne çok ama çok gülüştüm.

Rüveyde, daha okulunu bitirmeden, Feridun’la evlenmiş, kısa bir süre sonra da çocukları Muzaffer Can yani Muzo dünyaya gelmişti. Rüveyde, her anne gibi yavrusuna sevgi doluydu. Hayatta en önemli varlığı çocuğuydu. Onun sağlığı için, iyi bir insan olması için elinden gelenin fazlasını yapardı. Her hali gibi annelik hali de çok keyifliydi. Ferudun’nun çocuk tiyatrosuyla yoğun olarak uğraştığı yıllarda, o da yeni anne olarak kocasının, tiyatronun uzağında kalmamak için bütün provaları kucağında çocuğuyla birlikte izlerdi. Alışılmış, bilinen kalıplara hiçbir zaman yüz vermediği için anneliği de kendi doğrularına göre yaşamıştı.

Rüveyde, aynı yıllarda Anadolu Üniversitesi’nde yüksek lisans programını başarıyla tamamlamış ardından İstanbul Üniversitesi’nde doktora çalışmalarına başlamıştı. Doktora tezi, günümüzde de güncelliğini koruyan “küreselleşme ve reklam” ilişkisi üzerineydi. Rüveyde, çalışmalarını hepimiz gibi, üniversitemizde kurulan Ünvak Reklam Ajansında müşteri temsilcisi olarak uygulamalı olarak da sürdürüyordu. Onunla birlikte, müşteri görüşmeleri için Ankara ve İstanbul’a yaptığımız sayısız yolculuklar, işlerimizi kabul ettirdiğimizde yaşadığımız sevinçler, bazen kızgınlıklar, üzüntüler… ah be Rüveyde, ne çok ama gerçekten ne çok varsın, öykülerimizde…

Rüveyde, doktorasını aldıktan sonra, İletişim Bilimleri Fakültemizin o yıllarda adı ‘’İletişim Sanatları’’olan ‘’Reklamcılık ve Halkla İlişkiler’’ bölümüne yardımcı doçent olarak atandı ve halkla ilişkiler hocası olarak ders vermeye başladı. Rüveyde’nin, halkla ilişkiler hocası olarak öyküsü de onu kişiliğiyle hiç çelişmeyen, sahici bir öyküydü. Yaptığı işi kendisine yakıştırmasını bilen nadir insanlardan birisiydi. Rüveyde, işini, halkla ilişkileri çok sever, bu nedenle halkla ilişkiler adına ne yaparsa ne anlatırsa, onu kendisiyle içselleştirir, kendi rengine boyar, kendi sesiyle dillendirirdi. Bu nedenle, halkla ilişkiler onun kaleminde, dilinde zaten olması gereken insani bir zenginliğe kolayca ulaşıverirdi. Rüveyde, bu nedenle en çapraşık konuları bile evrenin sırlarını çözmüş bir derviş edasıyla öylesine yalın, öylesine anlaşılır kılardı ki, onu dinlediğinizde, okuduğunuzda halkla ilişkilerin ilk bakışta görünmeyen boyutlarını kolayca kavrayıverirdiniz.

Öğrencilerinin Rüveyde’yi neden bu kadar çok sevdiğini anlamak da zor olmazdı. Çünkü o, işini ve öğrencilerini çok severdi. Rüveyde, öğrencilerinin her türlü sorunuyla yakından ilgilenir, onlara yardımcı olur, renkli, canlı, esprili sohbetiyle öyküsünü kalplerine oya gibi işlerdi. Öğrencilerin Rüveyde hocası, çoğunun da ‘’Rüveyde abla’’sıydı. Kız öğrencilerinin büyük bir çoğunluğunun ise hayran oldukları, olmak istedikleri biricik modelleriydi.

Rüveyde doçentlik çalışmaları kapsamında ‘’sponsorluk’’ üzerine bir kitap yazdı. O yıllarda ‘’sponsorluk ‘’ üzerine Türkçe olarak yayınlanmış ilk kitaplardan birisi olma özelliği taşıyordu. ‘’Halkla İlişkilerde Konu Yönetimi’’de onun üzerinde çalıştığı kavramlar arasında yer alıyordu. Eğer yaşasaydı, bu konudaki kitabı da kısa bir süre içinde yayınlanacaktı. Rüveyde, hocalığı kadar, bilimsel alanda çok önemli çalışmalar yapmış, başarılı bir bilim insanıydı.

Rüveyde’yi çok ama çok genç yaşta kaybettik. Biliriz, ölüm hangi yaşta gelirse gelsin erkendir. Fakat Rüveyde için gerçekten çok erken oldu ve ona hiç mi hiç yakışmadı. Öyküsü çok yarım kaldı. Ne var ki bazı insanlar bu dünyadan ayrılsalar da öyküleri, anlatılmaya devam eder. Rüveyde’nin öyküsü de,en canlı, en güzel haliyle var olmayı sürdürecek.

Prof. Dr. Haluk Gürgen

(http://iletisimbilimleri.anadolu.edu.tr/fakulte/aramizdan-ayrilanlar/31-aramizdan-ayrilanlar-ruveyde-akyurek.html adresinden alintidir. Tesekkurler Haluk.)

Kafein

2010-03-15T17:19:00.006+02:00

1,3,7-trimethylxanthine, evet. 1,3,7-trimethylxanthine. Biraz konsantrasyon ve biraz gece ayakta kalma cabasi. Yapilacak bir suru is. Daysleeper.

The State of The Internet(s)

2010-03-06T06:49:00.000+02:00

Stranger Than Fiction

2010-02-27T07:19:00.003+02:00

Blogumu her zaman oldugu gibi bosladim, cunku yazacak bir sey bulamiyorum gercekten. Hic bir sey yapmiyorum. Yani 'Ne yapiyorum veya yaptim?" diye soru sorunca kendime cevap veremiyorum. Peki, gunler sirf yatarak mi geciyor? Hayir tabii ki.

Great Ocean Road'dan dondugumden beri son bir aydir yaptigim seylerden biri kitap okumak. Daha cok okul kutuphanesinden aldigim tasarim kitaplarina sardim biraz ufkum acilsin diye. Ancak hissetmeye basladigim Nick Hornby ozlemi ve Penguin kitaplarinin indirime girmesiyle High Fidelity'yi 1623. kez okuyorum.

Muzik dinliyorum. Param yettikce guzel konserleri yakalamaya calisiyorum. En son cok guzel bir salonda - Forum Melbourne - Yo La Tengo'yu izleme sansi buldum. Neyse ki buyuk konserlerin disinda da cok hareketli bir canli muzik dunyasi var burada. Canim sikildigi zaman, disari cikmak icin de cok tembel degilsem bir suru basarili yerel grubu izleyebiliyorum. Bir de Alt Sokak icin tum gun muzik dinliyorum, ama o sayilmaz degil mi? O bir rutin sonucta.. :)

Bunun disinda bolca film izliyorum. Oturdugum evin yakinlarindaki sinemalara uye oldum ve kartlarini aldim. Daha ucuza film izleyiorum, hem de festivallerden haberim oluyor. Eger yine cok tembel hissedersem kendimi, ya korsanlik yapiyorum ya da iTunes'dan filmler kiraliyorum. Turkiye'ye gore cok daha pahali ve kotali Avustralya Internetimizi, fazla asmadan uzun zamandir izlemek isteyip de izleyemedigim filmleri indirip vakit geciriyorum. Bu filmlerden biri de Stranger Than Fiction'di. Her gun ayni dongu icinde zaman geciren bana cok tanidik geldi bu film. Asagidaki sahnesini her izledigimde nedense gulmemi durduramiyorum. Komik oldugundan degil ama, hosuma gittiginden.

Aslinda simdi yazdiklarima bakinca tam bir yaz tatili gecirmisim gibi duruyor. Dinlendim, dinlenmekten de sikildim. Bu iyi bir sey olmali. Yarin sabah yine erken kalkip, uretmeye devam etmemin heyecani da var ustumde. Gecen donem ev sikintisindan istedigim verimi alamadim kendimden. Ama simdi hazirim..

The Weary Kind

2010-02-24T16:41:00.003+02:00

Zamaninda Hootie and The Blowfish dinlerdim ama kim derdi ki benim gercekten Country sevecegimi. Goz acip kapayana kadar gecen bir filmin ardindan, biraz da bildik bir konu olmasina ragmen, muzikleri ve sozleriyle vurdu bu Crazy Heart denen film beni.

Your heart’s on the loose
You rolled them seven’s with nothing lose
And this ain’t no place for the weary kind

You called all your shots
Shooting 8 ball at the corner truck stop
Somehow this don’t feel like home anymore

And this ain’t no place for the weary kind
And this ain’t no place to lose your mind
And this ain’t no place to fall behind
Pick up your crazy heart and give it one more try

Your body aches…
Playing your guitar and sweating out the hate
The days and the nights all feel the same
Whiskey has been a thorn in your side
and it doesn’t forget the highway that calls for your heart inside

And this ain’t no place for the weary kind
And this ain’t no place to lose your mind
And this ain’t no place to fall behind
Pick up your crazy heart and give it one more try

Your lovers won’t kiss…
It’s too damn far from your fingertips
You are the man that ruined her world

Your heart’s on the loose
You rolled them seven’s with nothing lose
And this ain’t no place for the weary kind

Ev Hissiyati

2010-01-21T13:10:00.005+02:00

Sozde "surgun" hayatimin ilk ayinda yasadigim yere gittikce adapte olmaya basladim. Gerek Avrupa tarzi prizleri Avustralya'ya cevirmek olsun, gerek toplu tasima araclarinda kullanilan yeni kart sistemi icin edindigim kart olsun ve gerek sinemada gittigim her 3 filmden sonra bir tane bedava izlemek icin kullandigim kart olsun diye uzunca kucuk, anlamsiz bir liste siralayabilirim.

Evle ilgili, ozellikle ev arkadasimla ilgili kucuk sorunlar ciksa da sanirim hayatimdan simdilik memnunum. Araya giren tatil ve arkadas ziyaretlerinin ardindan yine evde odama kapanip Internetlerde dolanip biraz ilham ve bilgi almak icin dolaniyorum. Kitap okumaya da gomuldugum su siralarda bolca RJD2'nun ve Beach House'un yeni albumunu dinliyorum. Bakildiginda biraz depresif bir durum gibi gozukebilir ancak degil. Gercekten.

Hayatimdan gayet memnunum. Ancak elbette buraya gelis amacima yeniden donmek icin su siralar baya istekliyim. Her gecen gun oturdugum zaman kendimi 'karpuz' gibi hissediyorum. Aslinda birikim acisindan iyi de, birikimi biraz birseylere dokmek lazim.

Basta pek inanmak istemedim, hatta Amerika hayatim gibi daha kolay olacagini sandim. Ancak Avustralya'ya geldigimden beri saat farkliligi nedeniyle evimdeki sevdigim insanlar daha da siliklesmeye basladi. Ara sira video konferansta gorusmesek sanirim iyice kopup, yasamimizdaki paralel cizgileri kaybedecegiz. Her yere uzak olmanin yani sira, kendi icinde ayri bir dunya gercekten Avustralya.

"Acaba benim evim neresi veya neresiydi?" diye dusuncelere dalinca icinden cikilmaz bir kisir donguye girdigimi hissedip kendimi baska seylerle oyalamaya calisiyorum. Yani su an beni dunyanin hangi noktasina birakirsaniz birakin, bir sey anlam ifade etmeyip normal duzenimde devam edecekmisim gibi geliyor. Bir yere ait olma duygumu yitirdigimi farkindaydim, ancak boyle bir bosluk ve rahatsiz edici bir rahatlikla gelecegini dusunmemistim.

Yine nokta atisi yapamadigim veya yaptigim ancak farkina varamadigim bir blog yazisi oldu bu. Daha fazla uzatmamali. Sozu muzikle tatliya baglayip bitiriyorum. Bu haftalarda aklimda dinledigim albumler disinda dilime de dolanan iki sarki var. Serbest dusuncemin en iyi yansimasi iki sarki..

Stereophonics - Maybe Tomorrow
Supergrass - Moving

Not: Acaba Muzo'nun iPod Gunlugu geri mi donse?

Yaz ve Yolculuk

2010-01-11T07:29:00.005+02:00

Terra australis incognita'ya adim attigimdan beri blog sayfama daha az ilgi gosterir oldum. Bunun farkinda olmak mi rahatsiz edici, yoksa bu durum karsisinda bir sey yapmamak mi karar veremiyorum. Tekrar ilk adimi atmak icin biraz kendimde guc bulmusken bos durmadan baslayayim dedim.

Pearl Jam konserinden sonra pek cok sey gecti basimdan. Mesela okulun ilk donemini kapattim ve yaz tatiline daldim. Yaz tatilim sakin ve sessiz gecerken - PS3, film, muzik vs. ile - ev arkadasim Kaan'la Great Ocean Road'dan gecip Adelaide'e gitme karari aldik. Masraflari paylasmak icin yanimiza bir gezgini de dahil attik ve asagidaki rotaya benzer bir yol cizdik kendimize.

Kamp yaptik, geceleri muhtesem guney yarikure gokyuzune baktik ve guzel muzikler dinleyip Victoria'nin dogal guzelliklerini gezdik. Heinz'in igrenc balkabagi corbasinin disinda, Kaan'in pisirdigi haslanmis sebze ve karides kokteylinin tadi hala damagimda. 2100 kilometre yaptigimiz bu yolculuktan anlatacak bir suru sey var ancak 41 derece sicakta acikcasi birsey yazacak halimin kalmadigini tahmin edersiniz. Bu yuzden kuzey yari kureye sicak hava dalgasi gonderecek su fotograf albumune alalim sizi.

http://gallery.me.com/muzocan#100398&bgcolor=black&view=grid

Son olarak Great Ocean Road nedir, ne degildir merak ediyorsaniz,

http://www.greatoceanrd.org.au/

Ready, Able.

2009-11-24T17:40:00.002+02:00

http://www.youtube.com/watch?v=Puph1hejMQE

Bu klibi farketmemi saglayan Benk'e ne kadar tesekkur etsem az.. Burak'in Takintisi'ni da geri istiyorum ayrica..

Pearl Jam, 20 Kasim 2009

2009-11-24T06:04:00.003+02:00

Pearl Jam ve Dave Matthews Band. Hayatim boyunca canli konserlerine gitmek istedigim iki grup. Elbette daha sayabilecegim bircok grup var ama ikisi aklima ilk gelenler olur hep. Melbourne'e adim attigim andan itibaren iple cektigim tek bir tarih vardi. O da 20 Kasim 2009. Pearl Jam, Melbourne Etihad Stadium'a gelecekti, ben de elbette biletimi aldim. En onlerden izlemek istiyordum ancak baska bir Avustralya gercegiyle daha karsilastim. Biletimi aldigim sirada konsere yaklasik 3 ay olmasina ragmen sahne onu ve sahneye yakin alanin biletleri tukenmisti. Zaten bu bana bir ders oldu.

Konser gunu okul projelerimi teslim edip yaz tatiline girdigim gundu. Bir cirpida projelerime son rotuslarimi atip okula kosturdum, sonra Etihad'a dogru ucusa gectim. Ucu ucuna, o kadar sikisikti ki her sey, stadyum kapilarinin etrafina dizili karavanlardan bir sosisli kapip gecitteki siraya yerlestim. Iceri girdigimde coktan Ben Harper calmaya baslamisti. Tam kendime iyi bir yer bulmaya calisirken sahneye Eddie Vedder konuk olarak cikti. Beraber Under Pressure soyleyip cok eglendiler. Sahnedeki insanlarin eglenip yaptiklari isten zevk almalari bana da keyif verir. Harper ve Vedder'in eglenmesi sayesinde ben de bir anda sanki saatlerce oradaymisim gibi atmosfere adapte oldum.

Harper konserini bitirdikten sonra heyecanli bekleyis basladi. Bu sirada ben de yanimdaki insanlarla laflayip konserin setlistini tahmin etmeye calistik. Pek cogu tuttu da. :) Herneyse, isiklar karardi ve grup sahneye cikti. Sahne dekoru Pearl Jam'in yeni albumu Backspacer'in konseptine uygun tasarlanmisti. Yuvarlak daktilo tuslari uzerinde "Pearl Jam" harfleri yanip sonerken "Elderly Woman Behind The Counter In A Small Town" ve "Corduroy"la yavas bir baslangic yapan grup, "Animal" ile arkadaki isiklarin enerjisine yetisip sahnede patladi. O an konser oncesi tanistigim insanlarla yuksek tavana degme calismalarimiz basladi. Ve o an anladim ki ben gercekten Pearl Jam konserindeyim ve onlari canli izliyorum.

"Animal" sonrasi yeni albumdeki favorim "Got Some" tinlamaya basladi kulagimda. Eskiyle yeni bu kadar iyi karisabilir. Bazi konserlerde "Neden duruyoruz?", "Bu sarki da ne alaka?" der ya insan, bu konserde boyle birsey yasamadim. "Got Some"in arkasindan B-yuzu "Brother"i calmalari bile kulagima batmadi. Konserin ana kisminda yine eski, ancak daha cok yeni sarkilara yer verdi Pearl Jam. Yalniz sasirdigim ve goz yaslarimi tutamadigim an "Oceans"i caldiklari andi. Konser arkadaslarimla birbirimize bakip "Neeeeeeeeeeee?!" diye haykirip, hayallere dalmaktan kendimizi alamadik. Ilk kismin sonunda "Do The Evolution"i patlattiklari an sok dalgasinin ugrayacagi belliydi.

Ilk bise ciktiklarinda yine sakin karsiladi grup bizi. Eddie Vedder sahnede gitariyla bir Neil Young klasigi "The Needle and The Damage Done"i calip soyledi. Sarkinin sonunda grubun geri kalani arkada belirdiginde son albumden "Just Breathe"le devam etti konser. Ilk bisleri daha cok "Ten" albumu agirlikliydi. "Jeremy", "Deep" ve "Why Go" gibi klasiklerini arka arkaya siraladilar. Bu sirada calan ellerin uzerindeki kirisikliklar yaslanma belirtilerini gosterse de, sahnenin bir ucundan diger ucuna kosturan grubu gozleriyle yakalamaya calisan ben yaslandigimi hissettim. Belki de her ani yakalamak isteyip gozumu kirpmak istemememden dolayi da gozum yorulmus olabilir. :) Sahneye ikinci kez cikislariniysa "Porch" ile bitirdiler. "Yapamazsiniz bunu!" diye isyan ederken isiklarin acilmadigi gercegini goze alip alkislamaya devam ettik. Birkac dakika sonra Pearl Jam yine sahnedeydi.

Ikinci biste yine sakin basladilar, "Black", "Spin The Black Circle", ve "Alive" ile costular, "Yellow Ledbetter" ile konseri bitirdiler. Son birkac sarki boyunca tum stadin isiklari da acikti. Grup da caldigi seyirciyi sevmis olmali ki, sahneden inmek istemediler. Sahnede calmamalarina ragmen seyirciyle vakit gecirip konustular, selam verdiler. Gemiyi son terkedense yine Kaptan Vedder oldu.

Eve donmek icin stadyum kapisindan disari adim attigimda bacaklarimi hissetmiyordum. Ancak yuzumde olmeden once yapmam gerekenler listesinden bir maddeyi silmenin huzuru ve nesesi vardi. Konserin etkisi hala devam ediyor bu arada. Hala dusunuyorum da ne konserdi..

Buralara Döndüm

2009-11-23T15:58:00.003+02:00

Cok bosladim, cok surundum, cok dusundum, az uyudum, cok yattim, tembellik de yaptim. Ama artik buradayim. Yeni kitada yeni bir sayfayi cevirmek kolay olmadi, ancak fena da olmadi. En azindan su an Tazmanya'dan gelen birami yudumlarken bunu soyleyebiliyorum. Hostel macerasindan sonra eve cikmak, ev arkadasimiz Avustralyali kizin biraz kontrolsuz olmasi ve kucuk surtusmeler disinda her sey iyi gecti.

Projeler ve dersler biraz aksadi, ve aksamamasi gerekirdi. Buraya sevdigim isi yapmaya geldim ve bunu yapmaya da kararliyim. Artik okulun da huyunu suyunu ogrendim, onumuzdeki doneme hazirim. Gectigimiz cuma yaz tatiline girdik okulca. Hala ne yapmak istedigime karar veremedim. Muhtemelen is aramakla gececek bir sure, ve is bulamayacagim gibime geliyor. Burasi her yere uzak oldugu icin kriz anca vuruyor sanirim. Bakalim, bana sans dilemenin zamanidir.

Avustralya'da yasamdan biraz bahsetmek gerekirse.. Burasi sessiz sakin bir yer genellikle. Ama bazen geceleri oyle olmayabiliyor. Garip bir sekilde insanlarin ozellikle icmeye ve yemege egilimleri var. Saat 11'den sonra havalarin da guzellesmesiyle publarin bahcelerinde pek cok insani Tavuk Parma ve bir adet Pot (yaklasik 300 mL) icerken gorebilirsiniz. Hafta ici dedigim saatlerde fazla yogun olmasa da, pazar gunleri aksamustu saat 6 gibi kor kutuk sarhos insanlari tramvayda yakalama sansiniz cok yuksek. Kisacasi iciyorlar. :)

Hazir tramvay demisken biraz ulasim konusuna degilmeli. Melbourne'de otobus bulmak cok guc cunku o kadar iyi bir sistem kurulmus ki, butun isinizi tramvay ve trenlerle halletmek mumkun. Gunluk biletler $6.80, 2 saatlik biletler $3.70. Simdi benim gibi pek cok uyanik elbette tramvayda nasil olsa az guvenlik var, orayi kontrol etmiyorlar diye biletsiz yolculuk yapmaya kalkisabilir. Ancak ne zaman gorevlilerin cikacagini insan bilemiyor. Gunlerden bir gun, okula yetismeye calisirken bilet alacagim tuttu. Cuzdanima baktigimda her nedense yeteri kadar bozuk param olmadigini gordum. (Bu arada tramvaylarda sirf bozuk para kabul eden makineler var.) O anda tramvaydan inmem gerektigi aklimdan gecti, ama macera ya yine de devam ettim yoluma. Isin sonunun nereye vardigini anladiniz tabii ki. $170'lik cezanin posta kutunuza ulasmasi biraz vakit aliyor ama o mektubu aldiginiz an gonderenin "Department of Transportation" oldugunu gordugunuzde buyuk ve sesli yutkunmanizi hatirlayacaginiza eminim. Bu yuzden, Melbourne'de nasil olsa kontrol edilmiyor diye bilet almamazlik yapilmamasi gerek. Son olarak eger aksam 6'dan itibaren 2 saatlik bilet alinirsa, saat gece 3'e kadar gecerli oluyor o bilet. Bu kucuk tuyo ile bir diger ulasim araci bisiklete geciyorum.

Insanlar burada bisiklet kullaniyorlar. Elbette kask zorunlu ancak her yere tramvay veya tren beklemeden hizlica ulasacaginizi biliyorsunuz. Bu yuzden kask benim gibi eski kafali bisikletciler icin cekilmesi gereken ve cekilebilir bir cihaz halini aliyor. Daha bisikletim olmadigi icin "soldan gidonlu" :) bisikletler hakkinda yorum yapamayacagim. Gecenin bir yarisi bir yere gittiyseniz de taksiyi tercih etmek zorunda kalinabilir. Taksi ucretleri hani hafta bir veuya iki kere kullanmak icin cok makul. Arabaniz varsa ozellikle alkolluyken kesinlikle evde birakilmali. Yoksa bizim ev arkadasi kizin dustugu duruma dusebilirsiniz.

Bir gun alkollu yolda yakalaninca kendisi, arabasina alikonulmus, daha sonra mahkeme de arabasina ufleme aleti taktirmaya karar vermis. "Interlock" denen bu alet, arabaya baglaniyor, arabayi calistirmak iciin once bu alete uflenmesi gerekiyor. Alkolsuzseniz zaten araba calisiyor. Her 15 dakikada bir alet otuyor ve yine uflemeniz gerekiyor. Trafikte biri gorse nasil asagilayici bir durum oldugunu dusunun. Bir de bu proseduru - zannedersem - 12 ay boyunca yaptiginizi dusunun. Herneyse, araba kullanirken dikat etmekte yarar var. Benzin de elbette Turkiye'ye gore ucuz.

Fazlaca yazdim sanirim. Daha devami da gelecek elbette. Biraz fotograf cekip suslemek de gerek burayi. Madem tatildeyim, fotograf makinemi de yanimda tasiyacagim artik. Sonra gorusmek uzere..

Born to Skate

2009-11-18T05:29:00.001+02:00

Zaman sikintisindan daha tam bitmedi. Aklimda eklenecek birkac sey daha var ama genel olarak bu animasyonu tamamlanmis sayiyorum. Flight of The Conchords'dan, Ladies of The World.

Az Kaldi

2009-11-08T06:27:00.002+02:00

Bir, en gec iki hafta sonra biraz buralari dolasip, fotograf cekip geri donuyorum bloguma. Asiri yogun geciyor, hava giderek sicaklasiyor, denedigim bira cesidi sayisi da artiyor. Gunluk hava raporumu zaten Twitter'dan da takip edebilirsiniz ama uzun cumleler kurmak her zaman daha guzel. En azindan simdi bana oyle geldi.

Bu sure icinde yeni yuzuyle Alt Sokak bloguna bir goz atin. Artik blog uzerinden de dinleyebiliyorsunuz programi. Ben de simdi programi dinleyip bu gunesli havada odamda projelere dalayim.

http://www.altsokak.com

Parti

2009-10-30T14:53:00.002+02:00

Bugun carsamba gunu dogan ev arkadasimin dogum gununu kutluyoruz. Evde kucuk capli bir parti oldu, ben de ictim. Herkes icti. Birden bu evi nasil toparlayacagiz diye dusunurken, evin nasil hunharca altinin ustune getirildigine tanik oldum. Sonra asagidaki sahneyi dusunup kahkahalarima engel olamadim.

The Man with The Beautiful Eyes

2009-10-28T13:05:00.002+02:00

http://www.youtube.com/watch?v=n9WI9Zn0lRs

Bayadir bu blog sessiz kaldi, farkindayim. Hayatimda yer dahil her sey degisince ve adapte olmada az da olsa sikinti cekince burasi da dogal olarak ikinci plana atildi. Dusunun, bugune kadar - Melbourne'e geleli yaklasik 3 ay olmus - daha yeni evimden Internet'e girebiliyorum. Bu da guzel bir ozur, degil mi?

Bundan sonra yapmam gereken sey sanirim ders ve proje yogunluklarini eritip, biraz nefes alip Melbourne'un tadini fotograf makinem ile cikarmak olacak. Eminim biraz renklenecek yine burasi. Arada yasadigima dair sinyalleri de vermeyi unutmam. :) Biraz daha toparlanirken ben, yukardaki video ile kucuk bir ara verelim.

I Met The Walrus

2009-10-06T15:46:00.000+03:00

http://www.youtube.com/watch?v=jmR0V6s3NKk

Karar Verilmesi Gereken..

2009-10-01T06:04:00.006+03:00

..baska bir dongu.

Boom

2009-09-10T03:35:00.001+03:00

Yasadigima Dair Sinyal

2009-09-09T06:53:00.004+03:00

Internet ortaminda aktif bir sekilde yasarken, kita degistirince birden yokoldum. Gecenlerde Anil'da beni "Twitter'i bile guncellemiyorsun." diye durtunce durumumun farkina vardim. En azindan burayi guncelleyip bir yasam sinyali verebilirim diye dusundum. Iste burdayim. California gunlerinde bol bol fotograf cekebilme sansim varken burda pek zaman bulamadim. Bunun birkac nedeni var.

Oncelikle, hala evsizim. Kaan'la ev arama girisimlerimiz issiz ve uluslararasi ogrenci oldugumuz icin basarisizlikla sonuclaninca, daha onceden anlasmasi yapilmis bir eve cikmak aklimiza yatmaya basladi. Yatmasa zaten hostelde curumeye mahkum olurduk. Her neyse, gectigimiz hafta boyunca Avustralya'nin Craigslist kadar isleyen Gumtree sayfalarinda dolandik. Boylelikle bir ev buldugumuz mujdesini de burdan acikliyorum. :) Yalniz tek kotu tarafi eve ancak 3 Ekim'de cikabiliyoruz. Odalarimiz o tarihe kadar isgal durumda. Ev arkadasimizdan bahsedecek olursam, kendisi kedili Avustralyali iyi bir kiz. Her ne kadar kedileri sevmesem de, ev cok guzel, konumu iyi, temiz, ev sonucta. Elbette kendi evimizin olmasini tercih ederdim ancak hal boyleyken baska bir secenegimiz yok. Belki de boyle olmasi daha iyi.

Evsizligin getirdigi bikkinlik derslerime de biraz yansidi. Amerika'daki kadar hizli kuramayinca yasamimi, aklimi pek veremiyorum. Onceden bir proje verildiginde, projeye heyecanla girisip aklima ilk piriltiyi kagida veya bilgisayara dokebiliyordum. Basarili da oluyordum. Simdi pek toparlanamiyorum ve acikcasi hic kimseye gostermek istemeyecegim isler cikardim su ana kadar. Olsun ama, basarili olacagim gunler yakindir. Aslinda 4. haftama girdigimi hatirlayinca bunlarin gayet normal oldugunu dusunuyorum. Bir yandan adaptasyon, bir yandan okul. Evet evet, gayet normal.

Burada gunluk yasamim da genellikle soyle: Sabah kalkiyorum, okulum hostele yaklasik 15 dakika uzaklikta oldugu icin yuruyorum. Dar sokaklarin kaldiriminda tek katli Viktorya tarzi evlerin arasindan gecip, okulumun oldugu Prahran mahallesinde High Street'e geliyorum. Derslere girdikten sonra projeleri yetistirmek icin gun icinde genellikle kutuphanede, aksam saatlerinde Tasarim Fakultesi'nin bilgisayar labinda geciriyorum vaktimi. Evim olmadigindan mi bilmiyorum ama nedense okulda vakit gecirmeyi seviyorum ve zannedersem okulumu gercekten cok seviyorum.

Labda gozlerimi iyice yorunca, okulum da High Street'le Chapel Street kesisiminde olunca - Chapel Street bu arada Nisantasi gibi bir yer, pub ve kafelerle dolu uzun bir cadde-, bu kesisimde de Lucky Coq isimli guzel muzik calan bir pub olunca kendimi oraya atmam kacinilmaz oluyor.

http://www.flickr.com/search/?q=lucky%20coq&w=all

Blonde Coq, Fat Yak, Little Creatures ve White Rabbit isimli guzel Ale biralari ve $4'a lezzetli pizzalari olan bir mekan. Sali gunleri de ucretsiz film gosterimi oluyor. Neyse, orda da biraz vakit geciriyorum ve sonra hostele dogru yol aliyorum. Zaten yapacak bir sey olmadigindan ve yoruldugumdan yataga girip saat 1 civarinda uyuyorum.

Haftasonu elbette durum degisiyor ama genel olarak hafta ici yukaridaki tabloda geciyor. Monoton ve mutsuz gibi duruyor olabilirim ama bakmayin, ben halimden gayet memnunum. Melbourne gercekten yasanasi bir sehir. Eve cikip etrafi fotograf makinemle kesfetmeye basladigimda, bu blogdan biraz yansitamaya calisacagim buralari. Ona iste biraz vakit var ne yazik ki.

Bu arada cenemin dustugunu de simdi farkina vardim. Ayrica derse de yetismem gerek. Eyvah.

Melbourne

2009-08-23T07:46:00.004+03:00

Sonunda belirsizlikler sona erdi. Bekledigimden erken sona erdi ama. Duzgunce sevdiklerime hoscakal diyemeden yaklasik 20 saatlik ucusu tamamlayip geldim Melbourne, Avustralya'ya. Amerika'dan once basvurup, girmek isteyip de giremedigim okulun bilgisayar labindan yaziyorum hatta bu satirlari. Duygusal olarak eksiler disinda okulun beklentilerimi karsilayacagini ilk haftadan gormek bana keyif veriyor neyse ki.

Kendimi ve geride biraktiklarimi dusunemeyecek kadar hizli bir hafta gecirdim burada. Gelir gelmez bir hostele yerlestim ve yakin arkadasim Kaan'la ev bulamadigimiz icin hala orda kaliyorum. Buradaki ev kiralama prosedurlerini dusununce de birkac hafta daha oradayim gibi gozukuyor. Eger sansimiz iyi giderse bu hafta icinde kendimize kafamiza yatan guzel bir ev bulacagiz.

Melbourne cok guzel bir sehir. Kisaca bahsetmek gerekirse burasi ne Amerika, ne Avrupa, ne de baska bir yere benziyor. Ama ayrica hepsine de benziyor. Biraz kafam karismis durumda buranin tam olarak ne oldugunu anlamaya calisirken. Yarim saatte degisebilen havasi gibi iki blok yurudugunuzde sehrin dokusu da degisebiliyor. Su an Melbourne'u tek bir kelimeyle tanimlamaya calisirsam 'garip' diyebilirim ancak.

Dusununce hersey ters burada. Trafik ters yonden akiyor, mevsimler ters.. 'Garip' iste. Ben de tersim, tersim yuzum dondu ve anlamadim. Toparlayamamaya basladim aklimi yine dusununce etrafta ne dondugunu. Ben biraz agaclari kokunden sokturen ruzgarda dolasip hava almaya cikayim, fotograflarla ayrintili bir Melbourne yazisini sonraya birakayim.

Belirsiz

2009-08-04T21:33:00.003+03:00

Belirsizlikler nedeniyle uzun zamandır sessiz kaldım. Bu haftanın sonuna kadar bu belirsizler yokolup umarım bana almam gereken önlemleri, gitmem gereken yolları gösterecek. Bu yıldız falı gibi cümleleri nasıl kurdum ben de bilmiyorum.

Sussam da burda her hafta Alt Sokak'ta biraz konuşuyorum. Hali hazırda iki yeni bölüm koymuşken internete, isterseniz bir de oraya uğrayın.

http://www.altsokak.com

Rock'n Coke 2009

2009-07-20T23:30:00.002+03:00

Bir Rock'n Coke daha geldi gecti. Ayrica bacaklarimin, belimin ve beynimin de uzerinden gecti. Akilda kalanlar Nine Inch Nails, The Prodigy ve Kaiser Chiefs'in muhtesem sahne performanslari.

Cold War Kids'de ayri guzelliktedi ancak sahne onundeki gunes goluklu kiz sagolsun, her saniye hortumla uzerimize su sikinca ne konsantrasyon kaldi, ne de dinleme istegi. Izleme zevkimizin icine edildigi konser yine de guzel gecti.

Sahne arkasi, ozellikle Caretta denen Basinla Iletisimi saglayan sirketin rezilligi bir yana, bence Pozitif bu sene guzel bir organizasyon cikardi. Belki de Turkiye'de gecirdigim son festivale de veda ettim, simdi Eskisehir'e dogru yola ciktim.

Son olarak iki kelime daha yazabilecek gucum var.

Yorgunum. Yaslandim.

Lungs

2009-07-15T22:53:00.005+03:00

Alt Sokak disinda burda fazla muzik hakkinda konusmuyorum. Bu blogda muzik hakkinda konusursam genellikle bir bunalimim veya bir sevincimle iliskilendirmeyi seciyorum. Bu seferlik bu aliskanligimi degistiriyorum ve yukarida album kapagini gordugunuz Florence + The Machine'i oneriyorum. Uzun zamandir - uzun zamandir dedigime bakmayin, daha kisadir ama bana uzun gelmis olabilir - dinledigim en iyi albumlerden biri olarak nitelendiriyorum Lungs'i. Album cikmadan aylar boyunca A Lot of Blood - A Lot of Love ve Rabbit Heart kisacalarlarini dinleyip kendimden geciyordum ve Lungs'in piyasaya surulmesini sabirsizlikla bekliyordum. Bekledigime de degdi diyebilirim.

2008 yilinda cikan A Lot of Blood - A Lot of Love kisacalarinda The Source'un You've Got The Love yorumuyla kulagima carpan Florence, yine ayni kisacalarda Cold War Kids'in Hospital Beds'i ile beni sasirtmisti. 2009'da A Lot of Blood - A Lot of Love'i takip eden Rabbit Heart kisacalarinda Florence Welch gerek sesi, gerek besteleriyle beni benden aldi. Rabbit Heart'i ilk dinledigimde guclu melodik altyapisi ve guzel sozleriyle yeni bir yildizin parlayacagini soylemek o kadar da zor olmadi. Zaten basarisi da 2009 yilinda Brit Odulleri'nde onurlandirildi.

6 Temmuz tarihini - yani Lungs'in cikacagi gunu - aylar onceden bekleyip bir yere not almadigim icin unuttum. Neyse ki sevgili arkadasim Tosun - su an Florence'in memleketinde kendisi - bana hatirlatma inceliginde bulundu. iTunes'un yolunu tutup albumu satin almam pek uzun surmedi. Lungs'i ilk dinledigimde kendi tarzini yaratmis bir sesi dinledigimin farkina vardim. Kisacalarlarini milyon kez dinledigimden midir bilinmez ancak keyifle hic yabancilik duymadim. Albumde kulagima ilk carpan sarkilari da yazip sozu Florence + The Machine'e birakiyorum.

Icine kapanik bir baslangic sarkisi, Dog Days Are Over.
Uzun suredir duydugum en iyi cikis sarkisi, Rabbit Heart (Raise It Up)
Gitarlariyla dinleyiciyi ve kendi icinde sallayan, Kiss With a Fist
Florence'in tarzini en iyi yansitan, Girl With One Eye
The Source - Candi Staton'in harika bir yorumu, You've Got The Love.

Yukarida Rabbit Heart (Raise It Up)'in videosunu izleyebilirsiniz. Son olarak bu sarkinin Jamie T's Lionheart Mix'i mukemmel, onu da bir yerlerden bulup dinlemenizi siddetle tavsiye eder, bu albumunu kulaklariniza iyi gelmesini dilerim.

2009-07-14T19:19:00.001+03:00

http://icanread.tumblr.com/

Standby

2009-07-09T02:32:00.003+03:00

Blogumu biraz yalnız bıraktım. Özellikle şu sıralar birşeye konsantre olmakta zorlanıyorum. Aklımda tek bir şey var, o da acilen sevdiğim işin eğitimini tamamlamak için uzaklara uçup gitmek. Geçen sene bunu başarmıştım, bu sene de başarmak için önümde küçük bir engel var. O engeli de artık son şansım olarak görüp ciddiye alıyorum. Konsolosluk işlerimi halletim sayılır, artık bir adım daha yakınım amacıma.

Son birkaç haftadır ne yaptığıma gelirsek.. Hmm. Düşünüyorum da kendimi geliştirmek adına pek birşey yapmadım. Gün sabahın köründe uyanıp, biraz daha uyuyayım diye geçiyor. Kalkıp kendime geldiğimde ancak kahvaltı yapıp, internette günün haberlerine göz atıyorum. Bu sırada müzik dinliyorum. Aslına bakarsanız bütün günüm teorik olarak müzik dinlemekle geçiyor sayılabilir. Belki uykumda da dinliyorumdur, ancak bir süredir gördüğüm rüyaları hatırlamadığımdan bunu ispatlayamıyorum kendime.

Yaptığım teknolojik yatırımlar neyse ki beni hayal kırıklığına uğratmıyor ve biraz kafamı dağıtmamı sağlıyor. Eskişehir'de yapacak fazla aktivite bulamıyorum ve bu yüzden genellikle evdeyim. Playstation 3 ve Apple TV imdadıma yetişiyor. Son olarak Ghostbusters oyunununa takmış durumdayım. Apple TV'deyse podcastleri takip edip, film kiralıyorum. Zaten buraya kadar saydığım aktiviteler tahmin edersiniz ki günün büyük bir kısmını çöpe atmamı sağlıyor.

Verandada kitap okumak California'dan geldiğim ilk zamanlar hoşuma gitse de, kuru Eskişehir sıcağının iyice boy göstermesiyle bu zevkimin köküne kibrit suyu döküldü. (Kibrit suyu terimini duyunca her seferinde midem bulanıyor ama yine de kullandım burada, neden bilmiyorum.)

Akşamsa ya dışarı çıkıyorum, ya da evde oturup Hulu başında geçiriyorum vaktimi. Emekli hayatım nasıl ama? Eminim çalışan pek çok insan benim yerimde olmak ister. Ben de onların yerinde olmak istiyorum ve yer değiştirmeye de varım.

Cumadan cumaya Alt Sokak olmasa şu an toprak altında yatıyor olurdum muhtemelen. Neyse, iyice saçmalamaya başladım gecenin bir yarısı. Burada kesiyorum. Umarım güzel haberlerle geri dönüyorum..

2009-06-30T00:04:00.001+03:00

"For someone who was never meant for this world, I must confess I'm suddenly having a hard time leaving it. Of course, they say every atom in our bodies was once part of a star. Maybe I'm not leaving... Maybe I'm going home."

Moonwalker

2009-06-28T00:45:00.001+03:00

Basindan kalkmadan araliksiz oynadigim yillar aklima geldi.

Immersion: Porn by Robbie Cooper

2009-06-25T15:42:00.003+03:00

http://www.wallpaper.com/art/video-robbie-cooper-sex-sighs--videotape/3453

Turk Filmleri

2009-06-10T13:55:00.002+03:00

Gecen gece yine Internet'te bos bos dolanirken Eksi Sozluk'e ugradim. Bir de baktim gece gece Golge Oyunu basligi altina iki giris yapilmis. Uzun zamandir tekrar izlemek istedigimi yazmistim buraya. Sozlukte baslik altina baktigimda ne goreyim, gecenin 2'sinde TV'de yayinlaniyormus meger.

Hemen asagi babamin yanina indim ve beraber izlemeye basladik. Yakin zamanda boyle keyif alip da izledigim Turk Filmleri sanirim Nuri Bilge Ceylan'in Uzak ve Uc Maymun'u. Daha saymak icin zorladim kendimi ama cidden aklima birsey gelmiyor. Raki masalarina artik konu olarak "Ne olacak bu Turk Filmlerinin hali?"ni almaya baslayabiliriz sanirim. Belki yonetmenler - Sinan Cetin ve Mustafa Altioklar'dan bahsetmiyorum, gerceklerinden bahsediyorum - coktan konusuyorlardir bile.

Sanirim boyle guzel filmlerin cekilmeme sebebini insanlarin beyaz perdede killi bir hiyarin aptal eglencelerini izlemeyi tercih etmesine bagliyorum. Yanlis mi dusunuyorum acaba?

Şahitlerim Var

2009-06-07T23:52:00.006+03:00

Geçitiğimiz İstanbul ziyaretinde Rüya ve Vefik'le beraber Sıraselviler üzerinde Kiki diye bir yere gittik. Müzikler fena değildi, gecenin ilerleyen saatlerinde artık içkinin de etkisiyle Red Hot Chili Peppers'a bile "Öff, yine mi?" demedik. Dedik mi? Hatırlamıyorum.

O karanlık ortamda, DJ kabininin hemen arkasındaki duvarda bir çıkartma dikkatimizi çekti. Uçan Adam'ın ünü buranın duvarlarına kadar gelmiş. Eskiden böyle fenomenler olduğunda YouTube'da yoktu, nasıl yayılıyordu diye düşünüyorum.

Bu arada gereksiz bir bilgi, Esra Ceyhan'ın programı sanırım yayından kaldırılmış. :)

Not: Kendimde olmadığımdan aklım karışabilir, yorumlardan da bu anlaşılıyor zaten. Cem Bey ile gitmiştik, o gün keşfetmiştik. Hatta sonradan gurmelik yapıp öncesinde the leziz tantunilerden yemiştik. Kusura bakmayın Cem Bey.

Mail.app'in Sesine Ne Oldu?

2009-06-01T03:18:00.005+03:00

Mac OS X 10.5'e gectigimden beri elektronik posta alirken ve atarken en buyuk zevklerimden birini kaybettim. Mail.app'in 'yeni e-posta geldi' sesiyle 'e-postaniz gonderildi' sesini duyamaz oldum. Forumlarda arastirdigim zamansa bunun bilinen bir problem oldugunu, fakat kimsenin bu problemi dogru duzgun yollardan cozemedigini gordum. Isin komik yani bu 10.5'in cikisindan beri bilinen bir bug, ancak Apple hala bunu cozmedi.

Burada hizli bir yontemle bu kucuk ve gereksiz problemi nasil cozeceginizi anlatacagim. Oncelikle Mail'in ses ayarlarini kapatip kapatmadiginizi kontrol edin. Bunun icin Mail menusunden Preferences'i secin. Preferences altinda General tabina tiklayin. Oradaki ses ayarlarinda 'New Mail Sound'da 'None' secili degil ve 'Play sounds for other mail' isaretliyse Mail'i kapatip System Preferences'a gecebiliriz. Aksi bir durum varsa eger, yeni mail geldiginde calmasi icin bir uyari sesi secip, 'Play sounds for other mail' secenegini isaretleyin.

Daha sonra System Preferences'i acin. Burada Sound denetim masasina tiklayin. Sounds denetim masasinda 'Play user interface sound effects'i isaretleyin.

Son adimin ardindan kendinize bir e-posta atin veya cok tembelseniz bir arkadasinizdan rica edin. Calisiyor degil mi? :) Artik gelen ve giden e-posta seslerini duymanin tekrar tadini cikarin. Fijuuuvv.

Boş Boş Oturunca

2009-05-28T13:53:00.003+03:00

Bir süre sonra günlük dengeniz buna dönüşüveriyor. Arkadaşlarınıza yolladığınız e-postalar da 'Spam' kutusuna düşmeye başlıyor. Çok geç kalmadan bu çemberin dışında bir yaşam edinmeye gayret göstermeli. Biraz bisiklete binmeli.

http://recoveringlazyholic.blogspot.com/2009/05/1-minute-photoshop-unemployment.html

Türkiye'de Mac Üzerinde YouTube

2009-05-18T18:15:00.008+03:00

Türkiye'deki YouTube yasağı geçtiğimiz hafta 1. yaşını doldurdu. Ülkede saçma sapan yollardan YouTube'a girmek, artık "Yeter!" dedirtiyor insana. RTE'nin bile kullandığı tunnel yöntemi bana çok güvensiz geliyor. Bu yüzden çözümü pek çoğumuzun yaptığı gibi 'hosts' dosyasını kurcalamakta buldum. Tünel sitelerinden uzaklaşmak için orda burda edindiğim bilgilerden yola çıkarak küçük bir kılavuz hazırladım. Kılavuz Mac'lere göre.

1) Applications klasörünün altında (veya Finder'da Go menüsünden de ulaşabilirsiniz), Utilities klasörünü açın. Orda Terminal isimli uygulamayı göreceksiniz. Terminal'i başlatın.

2) Terminal'i başlattıktan sonra aşağıdaki komut satırını kopyalayıp yapıştırın. (Aşağıdaki komut satırının amacı, TextEdit'e sizin Yönetici hesabınızdan daha üst bir yetki vermenizi sağlıyor.)

sudo /Applications/TextEdit.app/Contents/MacOS/TextEdit /etc/hosts

3) Bu satırı yazıp Enter'a bastığınızda bilgisayar size şifrenizi soracaktır. Şifrenizi girin. (Güvenlik yüzünden şifrenizi yazarken sanki birşey girmiyormuşsunuz gibi gözükecek ama merak etmeyin, siz görmeseniz de şifrenizi giriyorsunuz.)

4) Şifrenizi girdikten sonra otomatik olarak TextEdit, 'hosts' dosyası ile karşınıza çıkacak. Burada yapacağımız şey, 'broadcasthost' ile 'localhost' satırları arasına aşağıdaki YouTube IP adreslerini girmemiz olacak.

208.117.236.69 youtube.com www.youtube.com

5) Bir önceki basamakta yazdığım ve yukarda resmini de gördüğünüz işlemi tamamladıktan sonra TextEdit'i kapatın. TextEdit size "Kaydetmek ister misiniz?" diye soracaktır. Siz de 'Evet' deyip dosyayı tamamen kapatın. Bundan sonra Terminal'e de ihtiyacınız olmayacak, onu da kapatabilirsiniz.

Son olarak kullandığınız Internet tarayıcıyı kullanarak YouTube'a tunnel kullanmadan girip sorunsuz bir şekilde görüntüleyip görüntüleyemediğimizi kontrol etmek kaldı. :) Yukardaki işlemleri doğru uyguladıysanız zaten çoktan bu yazıyı okumayı bırakıp kaldığınız yerden videoları izlemeye devam etmeye başlamışsınızdır.

Afiyet olsun.

Guncelleme: Yukardaki IP adresi bir ise yaramiyorsa eger, baska bir tane bulmamiz gerekiyor. Sunlari denemekte fayda var: 208.65.153.238, 208.65.153.251, 208.65.153.253

Bunlari biliyor muydunuz?

2009-05-16T22:22:00.003+03:00

Aslinda hicbir zaman filmlerin cogunlugunda oldugu gibi uzuntulu anlarda huzunlu muzik calmiyor gercek hayatta.

Bugün Çarşamba

2009-05-13T22:10:00.001+03:00

http://www.youtube.com/watch?v=wN0oDnoc3-c

Fast Food Gercegi

2009-05-13T17:31:00.002+03:00

Asagidaki baglantilara baktiktan sonra, uzun zamandir erteledigim McDonald's kahvaltimi yarin yapmaya karar verdim. Buraya da yaziyorum.

read more | digg story

iTunes Store US Hesabı Açmak

2009-05-11T21:50:00.003+03:00

iTunes Store Amerika'yı, Türkiye'de film kiralamak ve müzik dinlemek için kullanamıyoruz. Aynı şekilde haftanın ücretsiz müzik ve müzik videolarını da indiremiyoruz. Yanılmıyorsam iTunes Türkiye hesabıyla Albüm Kapakları'nı da çekme şansımız yok. Böyle olumsuz bir başlangıç paragrafıyla da umarım hala okumaya devam ediyorsunuz umarım.

Efendim, bir adet Amerikan hesabı almak için önce iTunes US hediye kartı alıp, daha sonra bu kartı kullanarak kredi kartımızı vermeyerek bir hesap açabiliyorduk. Şimdi buna pek gerek kalmadı.

Apple geçen gün "Kredi kartı kullanmadan nasıl iTunes hesabı açarım?" isimli makaleyi yayınladı. Yalnız burada Amerika dışı kullanıcıların dikkat etmesi gereken iki şey var:

1) iTunes'a Türkiye'den girdiğinizde otomatik olarak karşınıza iTunes Türkiye App Store çıkacaktır. Pencerenin en altındaki menüden United States'i seçmeyi unutmayın.

2) Adres kısmında gerçek bir zip code (posta kodu) ve eyalet ismi girmeniz gerekiyor. Bunun için aşağıdaki gibi internet sayfaları mevcut. Oradan bakıp aklınıza esen bir posta kodunu seçip rahatça girebilirsiniz.

http://www.50states.com/zipcodes/california.htm

Bunun dışında da pek bir yardıma ihtiyacınız olacağını zannetmiyorum. Aşağıdaki bağlantıda Apple'ın makalesi yeterince açık. Buradan ulaşabilirsiniz:

http://support.apple.com/kb/HT2534

Sorununuz olursa buradan yardımcı olabilirim. Yorum bırakmanız yeterli.

2009-05-10T22:30:00.000+03:00

"You know, we don't grow most of the food we eat. We wear clothes other people make. We speak a language that other people developed. We use a mathematics that other people evolved. I mean, we're constantly taking things. It's a wonderful, ecstatic feeling to create something that puts it back in the pool of human experience and knowledge" - Steve Jobs.

İki Conchord, Two Conchords

2009-04-29T19:14:00.005+03:00

Bir süredir ortalarda yokum. Neden mi? Neden yukardaki adamlar. Bütün bölümlerini indirip de yoğunluk yüzünden izleyemediğim dizilerden biri buydu. İngiliz espri anlayışını alıp üzerine Tenacious D ekleyin, oldu mu size Flight of The Conchords? :) Uçakta, ana gemiye dönüş yolculuğumda kahkahalara boğulmamın sebebidir Bret ve Jemaine. 3. sezonları gelir mi bilmiyorum (şimdiden yayınlanan bütün bölümleri 2, bazılarını 3 kere izledim), bu yüzden her yere rahatlıkla taşıyabilmek için albümlerini de satınaldım. İyi de yaptım.

Kendileri hakkında biraz daha fikir edinmek için biraz YouTube'a, biraz da grubun resmi sayfasına uğrayabilirsiniz.

YouTube - Flight of The Conchords
Resmi Site - Flight of The Conchords

Alt Sokak

2009-04-27T10:13:00.002+03:00

İki hafta aradan sonra tekrar program kaydıyla karşınızda Alt Sokak blogu. MySpace konuğumuz da var ayrıca. İndirmek ve playliste göz atmak için şöyle buyrun:

http://www.altsokak.com

Twistori Desktop

2009-04-26T14:44:00.006+03:00

Daha önce de buralarda yazmıştım bu garip Twistori hakkında. İnsanların hayatında neyi istediklerini, neyi sevdiklerini ve neden nefret ettikleri hakkınızda fikriniz oluyor bu site sayesinde. Bunların hepsi "İsimsiz" olarak Twitter'dan derlenip karşınıza düşüyor ama eğlencesini kaybetmiyor.

Geçenlerde Mac için ekran korumasının çıktığını söylemiştim, şimdi bir de baktım Mac için uygulamasını da çıkartmışlar. Tavsiye ediyorum ve indirmek için bağlantısını da ekliyorum buraya.

http://twistoridesktop.com/

Zaman

2009-04-23T23:13:00.004+03:00

Insanin engelleri asmasi gerekmesi ve sevdigi isi yapmak icin beklemesi cok sikici. Keske her sey bir anda oluverse. Belki bu bekleme suresi icinde aklimdaki fikirler daha olgunlasir diye umuyorum.

Ayrintili guncellememi bir haftadir atlatamadigim jetlagin ustesinden gelince yazacagim. Miskinlige devam.

Tamamlanan Hazirliklar Ardindan

2009-04-15T10:34:00.009+03:00

Ani bir kararin ardindan dunyanin bir ucundan diger ucuna gitmeye hazir sayilirim. Sevgili arabami da sattim, yarin banka isleri ve daha bircok duzeltilmesi gereken kucuk puruzlerle ilgilenmeliyim. Hayatimla ilgili ikinci ve son kararimi aldiktan sonra az da olsa burayi ozleyebilecegim fikirleri gelmeye basladi aklima. Burdan her ne kadar gitmek icin canla basla calistiysam da, unutamayacagim birkac sey var elbette.

Ilkokula baslamadan once kullandigim Macintosh Plus'tan etkilendigim bir gercek. Sanirim o bligisayara temas ettigim ilk gunden beri buralara gelmek ve Apple'da calismak istedigimi biliyorum. Buraya gelmem biraz gec oldu ve tam da ekonomik krizin ortasinda bu hayalimi ertelemek zorunda oldugumu anladim. Okula gittigim her gun I-280'de yol alirken onunden gectim adi gecen ve yukariya fotografini koydugum firmanin. Aylar boyunca da kendime aci cektirdim, gitmedim hic 1 Infinite Loop'a. Derken Turkiye'den bir arkadasim ziyarete geldi ve "ilk adimimi calisan olarak atacagim" inadimi da boylelikle kirmis oldum. Artik master icin donersem buraya diye bu defteri de kapattim simdilik.

Aklimda olan ikinci sey buradaki ilk gunlerimdi sanirim. Silikon Vadisi'nde ayagimi yerden kesen ve beni feci toplu tasimayla ugrastirmayan arabama sahip olduktan sonra gezinmeye basladim elbette. Aralik ayinda bile sicak olan bu iklimde, ucuza aldigim halde sunroof barindiran arabamla cevreyi kesfetmek benim icin en buyuk zevkti. Biraz yalnizliktan olacak, daha da yalniz kalabilecegim yerlere gitmek istiordum hep. Hem hayatta yogun yasayip, hem de huzurlu olmayi zannedersem burada ogrendim. Gidip rahatlayabilecegim okyanus kiyisinda deniz feneri turlari atip fotograflar cektim.

California'nin ruzgarli kiyilarinda parlayan kis gunesini de hep hatirlayacagim sanirim. Goz alabildigine kumsallar ve guzelligini seyrederken icinde yuzmeyi unuttugunuz okyanus. Biraz da Eternal Sunshine of The Spotless Mind'i hatirlattigindan midir bilinmez, huzunluydum.

Ucuncu hatirlayacagim sey elbette guzel sehir - yarin aksam son kez ugrayacagim - San Francisco. Zannedersem hayatimda daha guzel bir sehir gordugumu hatirlamiyorum. Ayni kareden bakip da milyonlarca fotograf cekseniz bile ayri tat veren bir yer San Francisco. Farkli tellerden calan milyonlarca kisinin detone olmadigi tek yer. Bana 5 sene boyunca gorebilecegim gruplari 8 ay icinde izleme firsati verdi. Konserlerde hayalimdeki seyirciyle tanistirdi beni. Fleet Foxes konserinde bahsettigim seyirciyle cit cikarmadan hep beraber izledik, ayni kalitedeki seyirciyle ayni anda ayaklarimizi yere vurup salonu inlettik Stereolab bis yapsin diye. Guzel yemekler de tattim ve Anchor Steam'leri de devirdim Casanova Lounge'da Michael Jackson yuzlu ciplak kadin portresine bakarken. Bu arada farkindayim cicek-bocek konusuyorum burda, ama oyle. :) Scott McKenzie bosuna dememis:

"If you're going to San Francisco
Be sure to wear some flowers in your hair
If you're going to San Francisco
You're gonna meet some gentle people there"

Ileride yasamak istedigim yeri birakip gitmek sanirim en aci veren sey. Gectigimiz Chicago gezimde bahsettigim H. Can'in bana dedigi "Ben Chicago'yu cok benimsemisim." hissiyatinin aynisi bende San Francisco icin gecerli. Bir gun geri gelecegimi bilmekse beni motive eden tek etken.

Dorduncu ve son olarak hatirlayacagim sey de, burda tanisip roportaj ayarladigim ancak bir turlu bu roportaji yapamadigim grup Sleepy Sun olacak. Ben San Francisco'ya vedami ederken, siz de belki bu gereksiz yaziyi bir daha asagidaki sarkiyi dinleyerek okur ve yukardaki fotograflara bakarsiniz..

Sleepy Sun - Lord

Gorusmek uzere..

Bill Gates'in Facebook Profili

2009-04-13T00:25:00.002+03:00

Olsa acaba boyle mi olurdu? :)

read more | digg story

Safari icin StumbleUpon

2009-04-12T22:06:00.002+03:00

StumbleUpon'u uzun bir zamandir - uzun diyorum, gercekten - denemek istiyordum. Ancak Safari kullanmak konusunda bagnaz davrandigim icin bu platformu bir turlu kullanma sansi bulamadim. Cok da birsey kacirmiyorum diye dusunuyorum. Ama insanin bir fikri olmasi lazim, degil mi?

Bu yuzden Internette biraz arastirdim, neden boyle bir eklenti yok diye Safari'ye. Sonra Stumbi isimli kucuk programciga rastladim. Bu eklenti Safari'nin arac cubuguna oylama ve Stumble tuslari ekliyor, bununla kalmayip bir de menu koyuyor. Hesabinizla direkt olarak bagli oluyorsunuz ve gayet guzel calisiyor.

Eklenti ne kadar guzel olursa olsun iki adet eksisi var. Eski tarihli internet sayfalarinda dolasirken 100 Stumble sonunda kullanmaya devam etmek icin $2 talep eden eklentinin, daha buyuk bir firma tarafindan satin alininca $4 istemeye basladigini ogrendim. Yani Firefox kullanicilarinin ucretsiz kullandigi bir hizmete neden para verelim? Bu bir.

Ikinci eksiyse Safari 4 Beta uyumsuzlugu. Menu hala calisiyor, ancak arac cubugunda dugmeler yok. Simdiden yari yolda birakilmis hissederek, Stumbleupon kullanacagim zaman Firefox kullanmayi seciyorum. $4'a iPhone icin yararli bir uygulama alirim diye dusunuyorum. Yanlis mi dusunuyorum acaba?

http://www.soyasoftware.com/

San Francisco'da Muhtemelen Son Gecem

2009-04-12T14:59:00.004+03:00

Vadi macerasini kapatmadan once San Francisco'da belki de son bir konsere gitme sansi buldum. Bu konserde Flying Lotus, The Bug ve Kode 9 yer aliyordu. Zannedersem Mighty uzun zamandir boyle bir konser yuzu gormedi. Barmaid'in ikram ettigi Jameson shotlari (Cem Bey kulaklariniz cinladi) ve Stella Artois'lar hala gozumun onunde.

Uzun zamandir bir geceden bu kadar mutlu dondugumu hatirlamiyorum. Emegi gecen herkese tesekkur eder, ben sizmaya izninizi isterim. Iyi geceler..

http://www.last.fm/event/983657

Leaving California

2009-04-12T08:37:00.002+03:00

No one but me is walking
under palms that give no shade.
I’m leaving you today.

California.

How cruel was I to think that
I could make you change?
Oh, give me some shade.
Oh, Australia, come soon.
How could I have believed
that I could live and breathe in you?

California killed me.

I think it’s time to leave.
I told no one I’d stay.

e-Penis

2009-04-12T02:03:00.004+03:00

Twitter icin her gun baska bir eglenceli uygulama cikiyor. Daha once burda Twistori'den bahsetmistim. Simdi, e-Penis'i buraya not almak istiyorum. Twitter kullanici adinizi kullanarak 'boyunuzun olcusunu' cikarabiliyorsunuz. Bu kucuk ve akilli uygulama eminim gununuze nese katacaktir. :) Benimki simdilik 25.93 cm gozukuyor. Ama onemli olan boyu degil, islevi degil mi? Daha da igrenclesmeden baglanti adresini verip aradan cekiliyorum.

http://www.epenis.nl/

Not: Bu arada Twistori Macintosh'lar icin ekran koruma cikarmis, siddetle tavsiye ediyorum. Adresi:

http://twistori.com/twistori.saver.zip

Craigslist

2009-04-09T08:33:00.003+03:00

Craigslist'in Amerika ayaginin cok iyi calistigini soylemek lazim. Buralardan tasinip Melbourne'de yeni bir hayat kurmadan once, aldigim birkac mobilyayi satiyorum bu site araciligiyla. Arabami bile koydum, simdilik bir tane talip cikti, o da cok ucuz bir fiyat verince geri cevirdim dogal olarak. Bir anda o kadar fazla esya koydum ki, artik ilan verme surem 2 dakikayi gecmiyor. Ileride bir Craigslist uzmani olabilirim gercekten.

Siteye uye olup girdiginizde, bir seyler satmak istiyorum diyorsunuz, sonra kategoriler altindan ne satmak istediginizi ve nerede sattiginizi giriyorsunuz. Bu kadar basit. Birkac fotograf ve sattiginiz urunun fiyatini tanimlayip gonderiyorsunuz internetlere.

Bugun guldugum seyse yukardaki 'dogrulama' mesajiydi. Bir urunu Craigslist'te ilan etmeden sizin 'insan' oldugunuzu dogrulamak icin boyle bir yola basvurmuslar. Gecenlerde karsilastigim Google'in 'pyssy' mesajindan daha iyi ve benim yolladigim seylere o kadar iyi uyuyor ki. :)

http://sfbay.craigslist.org/

Augmented Reality Virtual Pet

2009-04-08T12:05:00.003+03:00

http://www.youtube.com/watch?v=_0bitKDKdg0

Tek kelime ile "Muhtesem!". Daha nerelere gidecek bakalim bu olay. Biliyorum, hep boyle sorular soruyorum boyle videolardan sonra. :)

Kaydi Olmayan Muzo'nun iPod Gunlugu Bolumu

2009-04-08T09:13:00.002+03:00

Bilgisayarimi karistirirken buldum. Bu bolumu Ankara - Eskisehir yolunda, karli bir zamanda arabamla buz pateni oynadigim zaman yazmistim. Cekiciyi beklerken derme catma bir benzinlikte.

Hayat nasil da degisiyor, degil mi? Asagida kaydini alamadigim Muzo'nun iPod Gunlugu bolumu var. Sanirim yakin zamanda bir tane yapacagim. Okuyunca ne kadar ozledigimi farkina vardim. Simdilik eskileriyle idare ediniz. :)

iTunes baglantisi burda eski bolumlerin:
http://itunes.apple.com/WebObjects/MZStore.woa/wa/viewPodcast?id=92691735

Ha, bu arada, kaydettigim dosyayi 17 Subat 2008'de olusturmusum. Kucuk bir not. :)

"Merhaba, ben Muzaffer. Muzo’nun iPod Günlüğü’ne hoşgeldiniz. Bu podcastin ne zaman cenazesini kaldırmayı düşünsem, sonradan bir şekilde vazgeçip yeni bir bölüm gelir aklıma. Zannedersem podcastin ismini 29 şubat olarak değiştirip 4 senede bir yapsam daha mantıklı olucak.

Uzunca konuştuktan sonra neler yapıyorum diye belki merak edenler olabilir. Bu süre içinde zannedersem hayatımın köklü değişikliklere uğradığını söylesem yeridir.

Üç madde halinde, şu sıralar yaşadığım duyguları ve olayları, o zamanlar dinlediğim müziklerle açıklayabilirim.

İlk maddeden başlıyorum. Okuldan sonunda atıldım. Beslenme ve Diyetetik bölümüne zaten alışamamıştım ve benden diyetisyen olmayacağı da belliydi. Bu kadar uzatmamın nedeniyse Türkiye’deki herkesin derdi, bir diploma almak ve sonra tamamen alakasız bir alanda işe başlayıp, bir şekilde mutlu yaşamak. Yürümedi bu plan. Atılmayı beklemiyordum açıkcası, yazın belli olduğunda askerliğe de gideceğim düşüncesiyle başımdan aşağı kaynar sular boşaldı. Bir şekilde toparladım sayılır, ama etkisi sandığımdan büyük oldu. Köklü değişikliklerden biri buydu. Bu yaşadığım kargaşalar sırasında Rock’n Coke müzik festivaline Badly Drawn Boy’un geleceğini daha bilmiyordum ancak sanırım bir iç güdü, bol bol kendisinden Another Devil Dies dinliyordum.

Badly Drawn Boy - Another Devil Dies

İkinci madde. Yaz boyunca ne yapsam diye düşündüm taşındım. Af çıksa da geri dönmek istemediğim okul hakkında birşeyler yapmalıydım. İnsan garip bir biçimde kararsızlık anlarında önündeki bir sürü açık kapıyı göremiyor. Yani işin ucunun iyi bir yerlere varacağını biliyorsunuz ama yine de dışarıya kendinizi kapatmaktan alıkoyamıyorsunuz. Umarım demek istediğimi anlatabildim. Zannedersem yaklaşık iki hafta boyunca kimseyle konuşmak ve kimseyi görmek istemedim. Hatta alınmasınlar, sevdiklerim bile fazla geldi onlara söylemesem de. Yapılacak tek şey vardı, o da paniklememek. Madem arkama bakmadan okuldan ayrılıyordum, yavaştan babamın yanına, Eskişehir’e geri dönmek tek çözümdü böyle karışık bir durumda.

Coldplay - Don’t Panic

Son olarak üçüncü madde. Paniklemeyi bırakıp düşünmeye başladığımda hayatımı gözden geçirdim. Hayatımda ne yaptığım ve ne yapmak istediğimi gözden geçirdim. Önümde üç tane yol vardı. Biri askerlik, diğeri yeniden üniversite sınavına girip yeni bir bölümü kanmak ve bir diğeri yurtdışındaki üniversiteleri değerlendirip sevdiğim bir bölüme başvurmak. Elbette son seçeneği değerlendiriyorum, yani yurtdışına çıkmak."

Alistim Artik

2009-04-07T10:32:00.007+03:00

Sudaki koku ve havadaki farklilik bir sure yer degistirince garip gelir ya, artik gelmiyor ilginc bir sekilde. Belki de yine 'goc yollari' beni cagiriyordur, kim bilir? Boyle ilginc ve kesinlesmemis seylerin habercisi bir cumleyle basladiktan sonra 'bahar tatili'mde kisaca ne yaptim, onlari dokuyorum buraya.

California sicaklarindan kacip, Illinois soguklarina gitmeye karar verdim bu tatilde. Yaklasik 5 saatlik bir ucak yolculugundan sonra - Amerika'nin ne kadar buyuk bir ulke oldugunu bir daha farkina vardim - Chicago'nun O'Hare havalimanina indim. Ustune 3 saatlik Ankara - Eskisehir yoluna benzeyen, misir tarlalarinin arasindan gectigim bir yolu da eklemeyi unutmamaliyim. Neyse ki otobuste genis bant internet vardi da biraz olsun beni rahatlatti.

3 saat sonra, kendimi H. Can Unen ile bulusacagim bir universite sehri Champaign'de buldum. Champaign cok sirin kucuk bir sehir. University of Illinois'in bir ayagi burda bulunuyor ve nufus yogunlugunun en fazla oldugu universite kampusu sinirlari icinde sokaklarda hep gencler dolasiyor. Silikon Vadisi'nin bos kaldirimlarindan sonra burasi rahatlatici oldu benim icin. Otobusun biraktigi kosede uzun sureden beri internet ustunde konusup gorusemedigim dostum H. Can karsiladi beni. Evine esyalarimi biraktiktan sonra hemen disari ciktik yemek yemek icin. Guzel muzikler dinleyip cesitli biralarin oldugu pub'a gittik, sonra H. Can'i civik civik eglence mekanlarina da sokmayi basardim. Merak ediyordum California'daki 'popoya dogru' kurali burda da gecerli mi diye. Gecerliymis efendim. Bu Amerikalilar gercekten bu konuda ilgincler. Biz konusup anlasmaya calisiriz barlarda, ancak burda muzik calarken erkek, disinin poposuna dogru cinsel organini yaslayarak dansetmeyi uygun buluyor bir kelime demeden.

Herneyse. Champaign macerasi boyle yari hareketli gectikten sonra Can'la beraber cuma gunu atladik ve Chicago'ya dogru yol aldik. Can'in Priceline'dan tutturdugu otele yerlestikten sonra - sehrin gobeginde Hilton'da kocaman bir oda, ayiptir soylemesi - solugu sehrin sokaklarinda aldik. Otele yakin Fado isimli Irish Pub'da yemek yeyip hizlica Buddy Guy's Legends'a kosturduk. Carl Weathersby caliyordu. Disleriyle bend yapip catir catir solo atinca, Can'la bana birlar su oldu. Ertesi gunu dusunmeyerek ictigimi soyleyebilirim.

http://www.last.fm/event/1015913

Sabah H. Can Unen'in soguk ellerini sirtimda - iyi ki baska bir yerimde degildi - hissederek uyandim. Kendimi dusa atip ayildim ve California'da hala neden bir subesi olmadigini anlayamadigim Dunkin' Donuts'da kahvalti yaptik. Ordan kocaman eski binalar arasinda gezdik, sonra kendimizi Champs-Élysées'e benzeyen Michigan Avenue uzerinde bulduk. Orada bir Apple Store var uzakta diye sinyal verdi Can. Simdi burda ne kadar guzeldi soyleydi boyleydi diye uzunca bahsetmek istemiyorum. Guzeldi ve Chicago'ya gidildiginde ziyaret edilmesi gerek. Apple'dan cikip yola devam ettik, sonra unlu Hancock binasinin onune geldik.

http://www.flickr.com/photos/muzocan/3416719413/

96. kata 40 saniye gibi bir surede ciktigimiz binada bir sure oturup bu yasli ve guzel sehri seyrettik. Can mojito aldi kendine, ancak ben Diet Cola ile yetindim. Midemde halay ceken kontrolu imkansiz asitler calkalaniyordu. Bir sure burda fotograf cektik. Gercekten bu kadar yusek bas dondurucu, ancak bir sure gectikten sonra insan alisiyor ve daha konsantre oluyor etrafina.

Fotografta en arkada iki antenli bina Sears Tower. Genellikle buranin gozlem odasi kullanilyormus turistik gezilerde ancak hem para tuzagi hem de baktigi yer o kadar iyi degilmis Can'a gore. Burdan bakmak zaten yeterli oldu deyip karin acligimizi bastirmaya Gino's East Pizza'ya Chicago tarzi pizza yemeye gittik. Bu lezzetli pizzayi 45 dakika kadar beklemek gerekiyor. Pismesinin uzun zaman almasi nedeniyle bizim yapmadigimiz sey, aperatif istemeyi dusunebilirisiniz. Masaya oturmadan sirayi da goz onunde bulundurun. :) Sehri yuruyerek gezdigimiz gezide bir diger hatirda kalan sey 'fasulye'ydi.

Bu yekpare yapi bir matematik denkleminden yola cikilarak yapilmis. Simdi Wikipedia'dan baktim da, 'bean', 'fasulye' olarak bildigimiz nesnenin ismi 'Cloud Gate'mis. Yekpare gibi gozuken bu yapi gercekten cok ilginc duruyor. Buyuk bir turist akimina ugradigini da soylememe gerek yok. Millet elleriyle arkaya dogru yaslanip, binbir turlu maymunluk yapip fotograf cektirirken, biz soguk kanliligimiz koruduk. :) Bir sure orda durduk ve Irem Hanim ve Tolgay Bey'lerle bulustuk. Yolun karsisindaki Caffe BACI'da orasi kapanana kadar sohbet ettik, daha sonra Michigan Golu kenarinda biraz turladik.

Irem ve Tolgay'dan ayrildiktan sonra jetset odamiza geri donup biraz dinlendik ve ordaki son aksamimizda House of Blues'a gitmeye karar verdik. Sansimiza bizi sahneye cikmadan once deli gibi bekleten ancak iyi bir grup karsiladi orda. Jacob Fred Jazz Odyssey. Tavsiye ediyorum kendilerini. Ozellikle saksafon calan hanim cikinca birden konserin akisi degisti, kendisine buradan bir tesekkuru borc biliyorum.

http://www.last.fm/event/966009

House of Blues'dan cikip odaya gittigimizde cok yorgunduk. Hemen sizip, ertesi gun erken kalkip gitmek icin hazirlandik evlerimize. Kahvaltimizi Einstein Bros. Bagels'da yaptiktan sonra Can Beylerle vedalastik, kendisi beni Mavi metro hattina biraktilar. "Ne kadar tesekkur etsem azdir" deyip Can'a, havalimanina dogru yol aldim. Ondan sonrasi da malum, buz gibi 'ruzgarli sehir' Chicago'dan, yaz sicagi gibi kavrulan San Jose'ye geri dondum.

Guzel birkac gundu gercekten.. Bol blues'lu, bol eglenceli olanlardan.

Happy Up Here

2009-03-31T04:45:00.006+03:00

Gectigimiz hafta yeni Röyksopp albumu Junior cikti. Final haftasi yogunlugundan dolayi bu albumu de atlayip muzik piyasasinin gerisinde kalmisim. Ne yapalim, biraz vaktim var artik yetismeye calisiyorum.

Alt Sokak'ta da severek caldigimiz Happy Up Here, Junior albumunden cikan ilk single'di. Ancak ne yalan soyleyeyim, yukarda videodaki halini daha cok sevdim.

Yerel Secimler Hakkinda..

2009-03-30T00:28:00.004+03:00

2009 Yerel Secimleri geldi gecti. Hizli da gecti ama elektrik kesintileri ve basa bas rekabetiyle Turkiye'nin gundemini bir sure mesgul edecek gibi duruyor.

Eskisehir'in durumu her ne kadar sevindirse de, CHP yuzunden DSP'nin oylarinin bolunmesi sayesinde yine Odunpazari Belediyesi AKP adayina kaldi. Bravo gercekten. Zaten bu durum bastan beri ongoruluyordu. Su an Odunpazari'nda CHP olmasa, Eskisehir'in merkezi tamamen DSP olacakti. Neden israrli bir sekilde aday cikardiniz ki? Neyse ki Yilmaz Buyukersen bu sefer arayi daha da acti da, olayin parti degil de 'calisan insan' oldugunu ispatlamis oldu. Eskisehir'i ve insanlarini daha da sevdim bu secimle beraber. Ne kadar mantikli insanlar arasinda yasiyormusum meger.

Ote yandan 7 senemi gecirdigim, guzelligini giderek cirkinliklerle yitiren Ankara. Hic akillanmayacaksiniz degil mi? Sizi doven, size soven ve sizi soyan insanlara tapinarak oy vermeye devam edin. Canli yayinda cektigi peskeslerin aciklandigi "cekik gozlu kucuk kurbaga"nin suratini her gun tekrar tekrar gormeye layiksiniz.

Soyguncu kucuk kurbagaya oy vermeyenlere yazik. Cok uzuluyorum gercekten..

Wolfenstein 3D iPhone

2009-03-29T02:02:00.008+02:00

Simdi gidip de $5 verilir mi diye sorarlar insana. Verdim ne yapayim. Dayanamadim gercekten. Son zamanlarda geriye donup, severek oynadigim oyunlari tekrar bitirme pesindeyim. Dolayisiyla bunu da bitirmezsem icimde kalacakti. Kisaca kontrollerini nasil yeniden tasarladilar, kolay mi degil mi merak ettim. Sonucta dokunmatik cihaz uzerinde oynanacak bir oyun tasarlamakla, bilgisayar uzerinde oynanacak oyun tasarlamak arasinda daglar kadar fark var.

Peki nedir bu oyunu bu kadar ozel yapan sey? Soyle ki, Wolfenstein 3D, herseyin baslangici. Oyun dunyasinda "First person shooter" kategorisini yaratan oyun. Oyunun konusuysa kisaca soyle: Operation Eisenfaust'u ele gecirirken Naziler tarafindan yakalanan William "B.J." Blazkowicz isimli asker, Wolfenstein Kalesi'nden kacmaya calismaktadir. Ancak yolunun uzerinde SS askerleri vardir ve baslangicta sadece bicaga ve klasik bir silaha sahiptir. Basit ama etkili bir senaryo baslangici. Zaten boyle bir oyunda konu aramak da anlamsiz degil mi? :)

Wolfenstein 3D'nin iPhone surumunde 60 bolumun tamami yer almakta. Bu da uzun sure boyunca guzel vakit gecireceginize isaret ediyor. Orijinal surumuyle, iPhone surumu arasindaki bariz farklardan biri kontroller. Yukardaki resimde gordugunuz gibi sol tarafta B.J.'i saga-sola, ileri-geri yonetmek icin kullandiginiz kontrol arayuzu, sag taraftaysa Nazilere ates etmek icin kullandiginiz dugme bulunuyor. Ayrica kontrollerde daha farkli bir deneyim yasamak icin iPhone'un ivmeolcerini de aktif hale getirip oynayabilirsiniz. Ben bu secenegi daha denemedim ama.

Basta "Eyvah! Nasil oynayacagim bunu?" diye sordum kendimi koridorlarda sacma sapan yerlere atarken. Ancak kontrollere 2 dakika icinde adapte oldum. Sol bas parmaginizi ekrandan cekmeden bir joystick edasiyla kullanmaya basladiginiz an, oyuna hakim oluyorsunuz. Zaten ates etmede kisitli mermi sayisindan baska bir sorun yok. :)

Ikinci degisiklikse, oyunun grafik motoru. OpenGL'in daha yeni ortalara ciktigi yillarda Wolfenstein'in piyasada olan DOS surumu "ray-casting" isimli teknolojiyi kullaniyordu. iPhone uzerindeyse Wolfenstein 3D, OpenGL ES'in avantajlarindan yararlaniyor ve gercekten puruzsuz bir oyun deneyimi sunuyor. Cok kalabalik odalara girmeme ragmen FPS'in dusup de cizilen goruntunun bir kere bile teklememesi beni gercekten sasirtti. Hatirliyorum da MacPlay'in piyasaya surdugu Wolfenstein 3D, Macintosh LC II (68020) gibi o zamanlarin guclu makinesinde bile zorluyordu.

Eksilerden biriyse oyundaki muzikler ve ses efektleri hakkinda. Bir sure oynadiktan sonra muzikler sikici hale geliyor ve sirf muzigi kapatip da ses efektlerini acik birakma gibi bir secenek yok ortada. Ayrica iPod uygulamasinda bir muzik baslatip, Wolfenstein uygulamasini acip, arkaplanda kendi sectiginiz muzikle oynama sansiniz da yok. Sarkiyi baslatip oyuna gectiginizde, otomatik olarak Wolfenstein iPod'da calan muzigi kapatip kendi muziklerine mahrum ediyor sizi. Oyunun ana ekraninda sizi karsilayan kontrol paneliyse sadece ivmeolcer ve kontrol hassasligi ayarlarini iceriyor.

Simdilik Wolfenstein 3D iPhone surumu hakkindaki izlenimlerim bu kadar. Bence 5 uzerinden 5'i haketmekle kalmiyor, 5 dolara size nostalji yasatacak grafikleri ve kontrolleri iPhone'a guzel uyarlanmis bir oyun satin almis oluyorsunuz. App Store baglantisi da asagida:

http://itunes.apple.com/WebObjects/MZStore.woa/wa/viewSoftware?id=309470478&mt=8

Son olarak id Software'in kurucularindan John Carmack'in kendisi, Wolfenstein'i iPhone icin tekrar kodladigi sureci anlatmis. Biraz tarih bilgisiyle beraber, Carmack'in icindeki insaniyet belirtilerinin de ortaya ciktigi yaziyi okumak icin asagidaki baglantiya tiklayiniz.

http://www.idsoftware.com/wolfenstein3dclassic/wolfdevelopment.htm

Not: Pek yakinda Doom'u da iPhone uzerinde gorme sansimiz olacak. :) Hehehe!

Spock

2009-03-26T10:54:00.003+02:00

http://www.youtube.com/watch?v=TgMjV3Yse3U

Basar'a tesekkur ediyorum bunu bana gecenin bir yarisi atip da bu boktan gunde guldurdugu icin.

Cosku Arkasi Uyku

2009-03-26T08:59:00.002+02:00

Stella + "Duman" = Rage Against The Machine - Killing In The Name Of. Bodrum'daki BBC Bar. Ozlemek. Uyumak.

Serbest Sacmalama

2009-03-25T08:07:00.004+02:00

Gecis sureclerinde dilime bir sarki tutturunca sanki hersey daha kolay geciyor. Aklima melodi kazisam da yeterli olabiliyor bazen. Belki kolay geciyor diye dusunmemin nedeni, negatif dusunceleri bu sayede uzak tutuyor olmamdan kaynaklanabilir. Ancak aklima bir sekilde bir sarki yerlestirince, gece yataga girdigimde de calma sorunu ortaya cikiyor. Az bir sure uykuya dalsam bile uyandigimda da karsima cikiyor o sarki. Ben degil de beynim ne zaman bikarsa meselesine donusuyor olay.

Bazen dunyevi zevklerden uzaklasmak istiyorum. Uzay Yolu'ndaki Komutan Data olmak istiyorum. Borg'lar beni makineye cevirsinler, Komutan Data'ya versinler tum hissetme yetilerimi. Ne sacmaliyorum ben? Bilmiyorum.

PJ Harvey ve John Parish

2009-03-23T12:24:00.004+02:00

http://www.youtube.com/v/IWrfLhX964I

Son birkac gundur, hatta Alt Sokak'ta caldigimiz gunden beri bu sarkiyi dinliyorum deli gibi. Cok hosuma gitti ve klibi de hic fena degil. Izlemek kalmis artik bize. :)

Bu arada hazir Alt Sokak'tan bahsetmisken, 4. senemizi kutladigimizi da buraya not alayim. Programda ne caldik, ne ettik hepsi Alt Sokak'in blog sayfasinda. Buyrun.

http://alt-sokak.blogspot.com

Not: Simdi farkettim de, ziplamali video kliplerle dolu bir blog olmaya basladi burasi. Acaba Freud olsa ne dusunurdu?

El Farolito

2009-03-23T07:58:00.006+02:00

Bir gun olur da yolunuz San Francisco'a duserse, El Farolito'ya ugramadan geri donmeyin. Turkiye'de icki ictikten sonra corbaciya gitme gibi bir aliskanligimiz vardir ya, burasi da oyle biryer iste. Hayatimda yedigim en guzel burritoyu burasi yapiyor ve kalitesinden de hic odun vermiyor. (Dayanamayip artik haftalik teftislere cikiyorum ve kalite kontrol testi yapiyorum, evet.)

Gec saatlere kadar acik olan El Farolito'nun onunde, gece saat 2'de bile disariya kadar tasan sirayla karsilasmak mumkun. Zengin bir Meksika mutfagi menusu mevcut ancak insanlarin gonlunde "Super Burrito" yatiyor.

Super Burrito'nun icinde avokado, Meksika pilavi, eksi sos, et secenekleri arasindan sectiginiz bir tane ve 'refried' fasulye bulunuyor. Bu canavardan aldiginiz zaman yaninda doritos sepetini de ihmal etmemek gerek. Doritosunuzaysa sinirsiz alabileceginiz jalapeño biber tursusu, guacamole ve diger acili soslar eslik ediyor. Eger daha icmeye devam edecekseniz de, klasik Meksika biralarindan tutun - Modelo gibi -, kendi imalatlari meyve sularindan da tadabilirsiniz.

Kesinlikle $5-$10 dolar arasi odenenin kat kat ustunde bir hizmet aliyorsunuz ve San Francisco'ya ugradiginizda buraya da geliyorsunuz. Bu arada kredi karti gecmiyor, haberiniz olsun. Adresleri:

El Farolito
2779 Mission St
(between 23rd St & 24th St)
San Francisco, CA 94110

Not: Bu arada Cem Beyler! Sevgili sonradan gurme dostum sayesinde burayi kesfettigimi de yazmayi atlamisim. Ayiptir, yaziktir, gunahtir, degil mi? Kendisine tesekkuru bir borc biliyorum. Geldiginde oglen Dittmer'de sandvici ve aksam El Farolito'da sinirsiz yemegi bendendir.

Gmail'de Yenilik

2009-03-20T02:01:00.010+02:00

Gectigimiz aylarda Google, Gmail'den yollanan 'sarhos elektronik postalar' icin bir cesit eklenti gelistirmisti. Basit aritmetik islemlerle sacma sapan isler yapmanizi engelliyordu. Bu sefer Google Labs yine enteresan bir fikir yumurtlamis. Daha da kullanisli gozukuyor. Ozelligin ismi "Undo Send".

Isminden de anlasilacagi gibi yolladiginiz elektronik postayi geri almanizi sagliyor. Yaklasik 5 saniye boyunca beliriyor siz elektronik postanizi yolladiginizda, sonra geri donusu olmayan bir yolda ilerliyorsunuz. Kucuk seyler de olsa hakkinizda acilabilecek olasi davalardan veya ileride yuzunuzun kizaracagi davranislardan uzak tutmaya yetiyor. :)

Google'da calisanlarin alemci olduguna karar verdim artik. Bir gun elimde icki beraber sarhos olmaya gidecegim Google muhendisleriyle. Kim bilir daha ne fikirler uretiriz beraber.

Kisir Dongu

2009-03-18T08:29:00.003+02:00

Insan bazen kendiyle ugrasmaktan zamani kaybedebilir. Kaybettigi anlarda yeniden yakalamak onemli. Yakalayamadigi zaman dert etmemek onemli. Dert etmedigi zamansa gercekten yasamasini ogrenmek onemli. Her sonuctan boyle dersler cikararak kisir donguye girmemek ve zamani yine kaybetmemek onemli.

Bak yine yaptim. ∞

Orbital Ballet

2009-03-16T09:08:00.004+02:00

Arkadaki silahlar ne alaka diye soruyordum. Videonun sahibi su tabancalari diye yorumlarda aciklamis. Ayakkabilarsa eBay'den edinilmis. BUY!

http://www.vimeo.com/3486453

Lastiklerim

2009-03-16T05:30:00.002+02:00

Uzun zamandan beri biliyordum bunun olacagini. Arabama binmeden once on lastiklerime bakip, "Lanet olsun" deyip yine yoluma devam ediyordum. Eski dolma teker bisikletim aklima geliyordu ne zaman gorsem o unlu on lastiklerimi.

Dun gece yine DNA Lounge'da Bootie partisine gittim. Ordan cikip evime donmek icin I-280'e girerken basima gelecegini biliyordum. Gecem cok iyi gecti ya, mutlaka bir aksilik olacakti. Sans eseri bana birsey olmadi, olan geceme oldu iste. Cok lastik degisimine taniklik ve yardim ettim, ancak tek basima ilk defa dun degistirdim.

Artik bir taraflarim havada dolasabilirim. Bu arada, su zavalli yedek lastiklere uvey evlat muamelesini hic sevmiyorum. Neden farkli yaparlar bunlari? Kardeslerinden daha ince oldugu icin uzulmez mi bu?

Steve Jobs, NeXT

2009-03-13T03:04:00.004+02:00

Simdi "Yine mi Steve Jobs'dan bahsediyor bu?" diyen olacaktir. Evet Steve Jobs'dan bahsediyorum. "Nerd" damgasindan zaten kurtulus yok, bu yuzden ben de acikca sergilemekten cekinmiyorum. "Fanboy" diyenlerle de ayrica tartismaya acigim. Degilim iste! :) Herneyse.

Yukardaki video, Steve Jobs'un NeXT'teyken verdigi bir toplantinin kaydi. Apple'dan ayrildiktan (atildiktan) sonra NeXT'i kuran Jobs, hallice pahali bilgisayarlariyla Workstation piyasasina girmeyi hedefliyor. Bize ne degil mi? Bir izlemekte fayda var derim. Cunku bu videoda konuya hakimiyeti, anlatis bicimi ve ikna kabiliyetinin ne kadar guclu oldugunu rahatca gorebiliyor insan. Ister sunum tekniginden kendinize pay cikarin, ister vizyonundan etkilenip agziniz acik izleyin. Size kalmis..

Bolum 1:
http://www.youtube.com/watch?v=p9dmcRbuTMY

Bolum 2:
http://www.youtube.com/watch?v=dn3Ex-5dPAo

Caz Cenaze

2009-03-11T09:31:00.008+02:00

New Orleans'daki cenazelerden biri. Bana birsey olursa eger, boyle gomulmek isterim topragin altina. Ne kadar muhtesem bir ugurlama yontemi..

http://www.youtube.com/watch?v=krJW2qMVv4M

Beetle Juice

2009-03-09T09:24:00.005+02:00

Bizim IWHYSHY?'a benzemiyor mu? Soldan saga: Burak, Vefik, Hakan ve Kinyas. Ozledim gercekten yukardaki adamlarla calmayi. "Aaah ah!" diye ic gecirmekten baska yapacak birsey yok ne yazik ki.

http://www.marcvalega.com/

Silent World

2009-03-08T23:47:00.002+02:00

Ozellikle annem bayilirdi boyle yalniz agac fotograflarina. Ondan bana kalan, hazine niteliginde takinti bu olsa gerek. Baktikca huzur buluyorum.. Michael Kenna'nin Silent World fotograf serisine asagidaki baglantidan ulasabilirsiniz.

http://trinixy.ru/michael_kenna.html

Mykonos

2009-03-08T02:04:00.006+02:00

Bu sarkiyi dinlerken hep gectigimiz yaz geliyor aklima. Nasil bir melodi yakalamislar anlayamiyorum gercekten. Gozlerimi kapatinca Akdeniz kiyisinda uzanan erimis asfalt uzerinde yolculuk yapip, masmavi denizi seyrettigim gunler aklima geliyor. Bu yaptigim ilk cagrisim genelde gozumun onune gelen. Ruh halime gore degisiyor elbette gordugum seyler.

Sarkiya eger bir klip cekecek olsaydim ama buyuk ihtimalle yukaridaki gibi birsey olacakti. Boyle ugrasan insanlari gorunce benim de "birseyler yarat" dugmem durtuluyor. Zannedersem simdi 3B tasarim projem icin yaptigim 'mobil' hakkindaki kompozisyonu yazacagim (yaratacagim). :) Cok sikici degil mi?

Bu arada uzun zamandan beri Vimeo'ya ugramiyordum. Orada tek bir arkadasim var, o da Vefizoo. Onun videolarina bakarken bir de ne goreyim? Kendisi master programindaki arkadaslariyla sevdigim bir sarkiya klip cekmis de benim haberim yok. Bayildim ve gulmekten oldum..! Tebrik ediyorum kendilerini ve devamini bekliyorum mutlaka.

Not: Video klipte fotograftaki "gadini" bir yerlerden taniyorum, ama nerden?

Fujiya & Miyagi

2009-03-07T02:43:00.009+02:00

Dun Fujiya & Miyagi San Francisco'ya ugradi. The Independent'daydi konser. Basta cok bos olacak diye korktum ancak biletlerin tukenmemesine ragmen mekanin zaten yuzde doksani doluydu. Konser baslamadan iki tane on grup vardi. Bunlardan ilki Project Jenny, Project Jan'di. "Project Jenny, Project Jan" iki kisiden olusuyordu ve acikcasi cok ozenti ve sikici muzikleri vardi. Sahnedeki vokalistin yapmacik hareketleri ve giysisi bana Beduk'u andirdi. Gorselleri fena degildi ama. Zannedersem salonda bulunan arkadaslari ve gorselleri sayesinde "birsey" olabilmisler. Ben adini tam koyamadim o "birsey'in ne oldugunu.

Onlardan sonra sahne alan grupsa ismine zannedersem daha once Last.fm'de rastladigim Pop Levi'ydi. Bu adam(lar) gercekten basariliardi. Pop'la Indie Rock arasinda sallanan sarkilari hic fena degildi. Basta Amerika'li sandim, ancak grubun bascisiyla konusmaya basladigim andan itibaren geldikleri yeri anladim. Gozlerim faltasi gibi acilip "Siz nerelisiniz?" diye sordugumda bana gulerek "Liverpool" cevabini verdi grubun bascisi. Hemen ordan bir albumlerini edindim ve vokalist Pop Levi de ben sormadan :) imzalama inceligini gosterdi. Simdi albume bakiyorumda "Counter Records" etiketi olmasina ragmen Ninja Tune dagitmis albumu. Ilginc. Bu adamlarin sarkilarini Last.fm'de dinlemeniz mumkun.

http://www.last.fm/music/Pop+Levi

Pop Levi sahneden indikten sonra sahnenin toparlanip tekrar kurulmasini bekledim. Sonunda Fujiya & Miyagi sahnedeydi. Aslinda dun kolumu kaldiramayacak kadar yorgun hissediyordum, ancak grup sahneye cikinca vucudumda depoladigim son kalan enerjiyi aktive ettim zannedersem.

Bas partisyonlarinin onde oldugu tatli altyapilarinin ustune hareketli ritmleri canli hissetmek gercekten keyif vericiydi. Buraya ozellikle davulcularinin cok iyi oldugunu not dusuyorum. Genellikle 2008 cikisli Lightbulbs albumlerinden calsalar da ilk goz agrilari Transparent Things'i de unutmadilar. Knickerbocker, Pickpocket, Dishwasher, Uh, Sore Thumb, Collarbone, Ankle Injuries... ve daha bir suru sarki caldilar. Hatta bis yapip birkac tane daha sarki calip seyircinin ve dogal olarak benim de gonlumu aldilar.

http://www.last.fm/music/Fujiya%2B%2526%2BMiyagi

Simdi boyle gaza gelip konser yazisi yazmisim, sarki listesinin tamami nerde? Yok efendim. Biraz yuksek seviyedeki alkol deyin veya benim aptalligim deyin. Fotograf cekmeye ugrasirken acikcasi diger elimle de not alamadim. Aklima konserin sonuna dogru geldi, ancak "Bir dahaki sefere artik." diyerek ben de kendimi koyuverdim tamamen muzigin buyusune.

Uzun lafin kisasi, ben cok sevdim Fujiya & Miyagi'nin konser performanslarini. Bazi gruplar cok iyi olup da konserde ruhsuz olunca hayal kirikligina ugruyorum. Neyse ki bu sefer boyle olmadi. Yakinlara bir yerlere geliyorlarsa eger, kacirilmamasi gereken bir etkinlik olacaktir. Biletinizi de benim gibi onceden alirsaniz, iki eliniz kanda olsa da gidip orada hem eglenip hem de keyif alacaginizi garanti ediyorum..

Zen Bound

2009-03-05T11:07:00.008+02:00

Basta telefon ekranlari renkli mi olmus diye soruyordum. Kamera mi koymuslar? GPRS'le internete mi baglaniyor? Muzik calip video gostermeye de mi basladi derken, sozu uzatmadan bunlarin hepsini kolay bir arayuzde toplayan iPhone'a getiriyorum tabii ki. Pek cok alanda devrim yaratan bu alet, 3G modelinin piyasaya cikmasiyla guncellenen sistem surumu 2.0'a ve bu surumle birlikte App Store'a kavusmus oldu. Uygulamalarin gelmesiyle birlikte platform tamamen farkli bir anlam kazandi.

Su an soyle bir baktigimda telefonuma yukledigim uygulamalardan birkaci; Pandora, Shazam, Amazon, Tweetie, Wikipanion ve daha once de buraya yazdigim I Love Katamari.

http://muzocan.blogspot.com/2009/01/i-love-katamari.html

Daha tabii bir suru seyrek araliklarla kullandigim uygulama da yuklu. Ucretli uygulamalaraysa biraz temkinli yaklasiyorum acikcasi. Fazla oldugum yerde durup da, bilgisayar gibi saatlerce konsantre olamadigimdan - telefonun sarjini da goz onune almak gerek - kisa ve etkili seylere bakmayi tercih ediyorum. Zaten kullandigim pek cok uygulama da bilgi edinme amacli. 1 dakika icinde mobil halde bilgimi aldiktan sonra, yoluma devam ediyorum.

App Store'da vitrine cikmis uygulamalarin birinden bahsetmek istiyorum. Ismi Zen Bound. Yaklasik bir haftadir gozumun onunde olan, aldigi iyi yorumlara guvenip de almaktan cekindigim bir oyundu. Beklemekle ne kadar buyuk bir hata yaptigimi 5 dolar verip telefonuma indirdikten sonra anlamis bulunuyorum. iPhone'da gordugum en guzel 3B grafiklere sahip bu oyunda cirkinlik bulmak mumkun degil sanirim. Hersey gercekten cok iyi, hatta muzikleri bile..!

Oyunun amaciysa kisaca soyle: Tahtadan bir oyuncaginiz var. Bu tahtadan oyuncaginiza belirli bir uzunlugu olan bir halat bagli ve bu halatla oyuncaginizin yuzeyini sarabildiginiz kadar sarmaniz gerekiyor. Basit birseymis gibi algilanabilir, ancak o kadar basit degil. Amaci en yuksek puana erismek olmayan bir oyuna elbette temkinli yaklasmak gerek, degil mi? :) Bir puzzle ile karsi karsiyayiz.

51 adet zorluk derecesi iceren bu oyunu yapan firma, guncellemelerle daha da bolum ekleyecegini simdiden duyurmus bile. Hem Turkiye, hem de Amerika App Store'unda mevcut olan - muhtemelen dunya capinda satista, kontrol etmedim - oyunun nasil oynandigina iliskin videoyu internet sitesinde izlemeniz mumkun.

http://zenbound.com/

Siddetle tavsiye ediyorum Zen Bound'u ve arayi sogutmadan oyunuma donuyorum. :) Bu arada son bir soz, oyunu satin aldiginizda yapimcilarin uyarisini goz onune alin ve kulakliklarinizla oynayin. Iyi eglenceler..!

Meebbved Maavved

2009-03-05T02:19:00.004+02:00

Efendim The Cenk and The Erdem Beylerin guzide internet sayfalari vardi ve kendileri kadar karanlikti. Zar zor biseyler anlamaya calisirken o sayfadan yillar gecti. Yosun tutmaya baslayan sayfanin adresinin sonu ne olacak diye dusunurken bugun arkamda bir parmak hissettim. Zannedersem omzuma gokten bu nur yuzlu insanlarin parmagi indi.

Sozu gecen parmaksa beni bu siteye yonlendirdi. http://mmm.muebbetmuhabbet.com/

Bu gokten dokunma cagrisimlari ve site hakkinda yaptigim - muhtemelen - salakca tanim, siteye girdikten sonra The Cenk and The Erdem Beys radyasyonuna maruz kaldigim uzun saatler sonucu gerceklesti. Siz de biraz kendinize vakit ayirin ve dolasin bahsi gecen yeri. "Kutupanne ile Sonine", "Filim Adami" ve "Acin Ogrenin Fakultesi" nerede diye soran olur ama farkli iceriklerle ara kapatilmaya calisilmis gibi geldi bana. Sitedeki soru isaretinin altindansa John Locke cikti. Dahasini siz gozlemleyin. Yormayin beni. "Istikrarsiz Kaptaaaaaaaan!"

Not: Kucuk bir kayit ve aktivasyon islemi sonucunda butun icerige ulasabiliyorsunuz, haberiniz olsun. 30 saniye alir, klavyede yavaslar icin 1 dakika diye tahmin ediyorum.

Amazon Kindle for iPhone & iPod touch

2009-03-04T08:01:00.004+02:00

Amazon'un iTunes Store'da diger kitap uygulamalarina indirdigi balta. Bunu yapacaklarini tahmin etmistim, ama Kindle 2'nin duyrulmasinin hemen ardindan degil. 200,000+ kitap internette herkesin eli altinda artik. "Inanilmaz!" :)

read more | digg story

Yenilendim

2009-03-03T11:45:00.001+02:00

Yeni arayuzuyle blogum daha temiz gorunuyor degil mi? Maviyi camasir suyuna batirmisim gibi oldu. Iyi de oldu sanirim. :)

Jeff Buckley Gecesi ve yine Organizatorler

2009-03-03T03:44:00.006+02:00

Artik bu blogun ismini degistirip "Organizasyon Fiyaskolari, Organizator Ayilari" olarak degistirsem yeri olacak zannedersem. SImdi buyuk gibi gorunen ancak kucuk, basit organizasyonlar var Lounge FM'in yaptigi gibi, bir de kucuk olup kucuk olan organizasyonlar var Peyote'nin orta katinda yapilanlar gibi. Buyukmus gibi gorunen kucuk yerine, kucuk gorunen kucuk organizasyonlara gitmek daha samimidir her zaman. Insanlarla ic ice Gevende'yi izlersiniz mesela. Daha sicak bir ortam vardir, daha fazla zevk alirsiniz konserden.

Ben de gunlerden bir gun, Istanbul'a yolum dustugunde bir gun erkenden gidip Jeff Buckley'nin 11. Olum Yildonumu'nu anacagimiz geceye katilmak istedim Peyote'de. Trenim biraz gec kaldi ve karsiya gecip misafirhaneye yerlesmem biraz zaman aldi. Ancak tam hatirlamiyorum, aksam 10.30-11 arasinda konserlerin yapilacagi kucuk mekandaydim. Vardigimda coktan bir kisi sahneden iniyordu ve baska bir grup cikiyordu sahneye. Arada da Jeff Buckley sarkilari caliyordu DJ. Bir konser mekaninda veya barda Jeff Buckley duymak zordur. Bende bu sirada Buckley t-shirtumle keyif yapiyordum acikcasi. Ancak programda birsey aksamis gibi bir grup cikip diger grubun gelmesi, onlarin inip baskasinin cikmasi o kadar hizliydi ki insan bir turlu konsantre olamiyordu. Arada da DJ tarafindan sikistirilan birkac Buckley sarkisi olmasa geceden birsey anlamayacak konuma gelecektim.

Son olarak geceye dair hatirladigim tek sey lanet bir insanin cikip - ismi Seha Can'di sanirim, lanet insan diyorum anlatacagim - Jeff Buckley'nin sarkilarinin icine edisiydi. Taklit etmeye calisip da beceremeyen, sarhosluktan pipisinin ucunu goremeyen bu sahsin, soylerken ozel dikkat gerektiren Buckley sakilarinda ne kadar detone oldugunu soylememe gerek yok sanirim. Insanlarin bu konuda rahatsiz oldugunu gormemek icin zannedersem kor olmak lazimdi. Zaten kendisi de 3 sarkidan sonra sahneden indi diye hatirliyorum. Mekan bosalirken de orayi terkettim. Dayandim yani o rezillige, eglenmeye calistim, cunku Eskisehir'den o kadar yolu bu parti icin tepmistim. Asagida da baglantisi var Last.fm'deki etkinlik sayfasinin..

http://www.last.fm/event/571275

Herneyse. Nereden acildi peki bu konu? Soyle ki efendim, Istanbul'daki etkinliklere goz atarken bir de ne goreyim? Joy Division gecesi! Merak ettim organizasyonu kim yapiyor diye. Ilk etapta DJ Neu!, yani Tuncay yapiyordur diye dusundum, sonra bir baktim ki Jeff Buckley gecesini duzenleyen DiCey. Kendimi tutamadim mahvedilmis bir Jeff Buckley gecesinin ardindan ve olaylar gelisti. Yaptigim tek sey Last.fm'deki Etkinlik sayfasina kucuk bir yorum biraktim.

muzocan: "Umarim daha once duzenlenen Jeff Buckley Gecesi fiyaskosu gibi olmaz.."

Ardindan ilk olarak bana ozel mesaj geldi, sonra etkinlik sayfasina bir yorum atildi. Ozel mesaj:

jeffhead: "fiyasko? gecenin sonunda konserler bittikten sonra geldiğin organizasyonlara fiyasko mu dersin hep?"

Etkinlik sayfasina atilan yorum:

jeffhead: "muzocan/muzaffer gecenin 2sinde konser salonuna geldiğini ve bana konserler bitti mi diye sorduğunu biliyorum. izlemediğin bişey hakkında nasıl fiyasko diyebiliyosun? bu sefer konserler bitmeden gel de eleştirini dikkate alalım. konserlere yetişememiş olman organizasyonun suçu değildir."

Bu sefer ben bir cevap atma geregi duydum:

muzocan: "Neyin kotu gittigini ogrenmek istemeden defansa gecmeniz gercekten beklemedigim bir hareketti. Jeff Buckley dinleyen biri bu kadar kaba bir yaklasim icine giremez diye dusunurdum hep.

Gecenin basindan beri oradaydim ayrica. Iyi calismalar dilerim."

Bunu Etkinlik sayfasina da tasidim karsidaki insanin yaptigi gibi:

muzocan: "siz beni sanirim baska bir Muzaffer'le karistirdiniz. ben o gecenin basindan beri oradaydim. ayrica Ankara'dan Istanbul'a erken gelmemin sebebi organizasyonunuzdu. neyin kotu gittigini ogrenmek istemeden defansa gecmeniz gercekten beklemedigim bir hareketti. Jeff Buckley dinleyen insanlarin boyle samimiyetsiz ve kaba bir yaklasim icine giremez diye dusunurdum hep. umarim iyi gecer organizasyonunuz.."

Sonra bana bir ozel mesaj geldi:

jeffhead: "inan kim olduğunu gayet iyi biliyorum. önce bok atıyosun, sonra yalan söylüyosun. tebrik ederim."

muzocan: "bu konusmaya daha fazla devam etmek istemiyorum. iyice seviyesizlesmeye basladi bu durum. yalancilikla suclamaniz ayri bir boyut, ona hic girmiyorum. hoscakalin."

jeffhead: "hiç gocunmuyorum. yaptığın şeyin terbiyesizlik olduğunu görüyorsun sen de biliyorum"

Bunun ardindan ben hic terbiyemi bozmadim, birsey soylemedim. Birkac saat sonra yine etkinlik sayfasina baktigimdaysa su yaziyordu:

jeffhead: "aaah ah. ne uğraşıyorum ki böyle organizasyonlarla falan. şu hale bak. bilgisayarın arkasına saklanıp konuşmak ne kolay. aferin. hayırlı olsun."

http://www.last.fm/event/919101

Olay bundan ibaret. Laf anlatamadigimiz ve anlamak istemeyen organizatorlerle cevremiz sarili konumda. Hayir isin kotusu bu insanlar islerini cok iyi yaptiklari hayallerine de girip bir taraflari havada dolasiyorlar ya o daha sinir bozucu. Bilet satildi mi satildi. Bira satildi mi satildi. Mekan sahibinin de ruhu duymaz nasil olsa..

Farkli degilmis gibi gozukmeye calisip, farkli olmaya calisan samimiyetsiz insanlar.. Yobazlardan ne farkiniz kaldi? Caninizi sikmak istemem ama, biraz silkinip kendinize gelin.

Guncelleme: Kucuk dostumuz hizini alamamis, Last.Fm'deki etkinlik sayfasina daha da dokulme ihtiyaci duymus. Bakalim ne demis?

jeffhead: "tebrik ederim reklamını da yaptın blogunun ama konu hakkındaki cahilliğin hala devam ediyor. hiçbirşeye laf söylemicem ama o son iki paragrafını tutup kıçına sokman konusundaki fikirlerimi beyan etmekten kendimi alamıyorum. saygısızım evet. hala bunlardan para kazandığımızı düşünerek fikirler üretmeye çalışılması yine olaylara ne kadar bilgisayar arkasından bakıldığına işaret. "Ancak programda birsey aksamis gibi bir grup cikip diger grubun gelmesi, onlarin inip baskasinin cikmasi o kadar hizliydi ki insan bir turlu konsantre olamiyordu." lafın da yalanının belgesi. sahneye gruplar inip çıkmadı, ars longa dışında hepsinin sadece solistleri çaldı, ars longa da en son sahneye çıktı. orada olmadığını biliyodum zaten. aah ah. onca yazıya gecenin o saatinde harcadığın zamana yazık."

Lay lay lom.

Alt Sokak, yeni bolumler.

2009-02-28T07:03:00.003+02:00

Gecen hafta Ankara'da kar ve buz varmis. Tuce baya yagdigini soyledi. Kar ozledim desem zannedersem yalan olmayacak. Cok cok usumeyi sevmiyorum ama soguk ve kapali havaya asla hayir demem. Yagmurlu ve her an acacak gibi yumusak olsun, butun sene olsun. Nereden nereye geldim. :) Herneyse. Havalar kotu olunca, dogal olarak Tuce evine donebilmek icin erken cikinca, ben de unutunca Alt Sokak listesini almayi ve program kaydi olayi da aksayinca anladim ki bu hafta halledecektik hepsini.

Gecen haftanin 20 Subat 2009, ve bu haftanin, 27 Subat 2009 tarihli programlarin listesi Alt Sokak'in blogunda duruyor. Elbette tum programi indirip dinleyebileceginiz kayitlarla beraber.

http://alt-sokak.blogspot.com

Prince of Persia.. Yine..

2009-02-27T09:59:00.005+02:00

Uzun zamandir Prince of Persia'nin ilk iki bolumunu oynamak icin didinip duruyordum. Eskisehir'de evde Performa 5260 (PPC) ve Classic'de (68000) rahat rahat oynarken, OS X'e gecip bir de Intel islemci kullanmaya baslayinca isler bozulmustu. Emulator dunyasinin karanlik kapilarini aralamak gerekiyordu. SheepSaver diye bir program indirmistim daha onceden ancak Mac OS ROM'una ihtiyacim vardi.

Apple, hala destek sayfasindan eski Mac OS ROM'unu dagitiyor ancak OS X'de bu ROM'u kullanmak icin acamiyorsunuz. Cunku Apple'in eskiden Yukleyici'leri icin kullandigi Tome dosyasini (Container) sadece OS 9 calistiran bir makineye yukleyebiliyordunuz. Cok aradim ancak Tome dosyasini OS X altinda acan bir uygulama bulamadim. Herneyse. Internetlerde gezinirken bugun sans eseri butun ROM dosyalariyla paketlenmis, hatta ayari bile cekilmis SheepSaver buldum. Geri kalan tek sey Prince of Persia'yi bulmakti. Bir zamanlarin efsane oyunu Prince (hatta itiraf edeyim, Prince.Exe olanini da oynadim zamaninda) Freeware olup cikti karsima.

Brøderbund kataloglarini babamin universite mail adresini VM uzerinden kullanip, posta yoluyla isteyip, gercegine 50 Dolar versem mi acaba diye dusundugum yillar geldi aklima. Hey gidi.. :)

Bu kadar bahsettim, eminim Intel'e gecmis eski Macintosh'cular Classic ortamda biraz melankoli yasamak ister. Buyrun linkler asagida..

SheepSaver'in ROM iceren hazir hali:
http://rapidshare.com/files/126637552/COI__Classic-On-Intel____SheepShaver.zip

Prince of Persia'yi indirebileceginiz link:
http://mac.softpedia.com/progDownload/Prince-Of-Persia-Download-11252.html

Dexter

2009-02-27T03:31:00.003+02:00

Eglenceli bir sayfa. Hazirlayip arkadaslariniza yollayiniz. Ancak soyle bir sacmaligi var; Karsi tarafa bu site araciligiyla mail attiginizda sanki spam mail gibi gidiyor haberiniz olsun. Bu yuzden en son ekranda cikacak linki kopyalayip kendiniz bir mail atsaniz daha makul olur dusuncesindeyim. :) Buyrun..

http://www.sliceoflifetv.com/

2009-02-26T11:17:00.004+02:00

Butun Tenten kitaplarimi Turkiye'de biraktim. Her insanin cani sikildigi zaman onu baska bir yere goturecek bir kitabi, bir cizgi roman kahramani olur ya, sanirim Tenten'de benim kahramanim. Bu dalda tabii Indiana Jones'dan sonra. Hep cok imrenirim dunyayi istedikleri gibi gezebildikleri icin.

"Dunya Vatandasi" pasaportlari olsa gerek bu adamlarin. Ben de istiyorum o pasaporttan varsa fazla.

Not: Hani butun kitaplarini zamaninda toplayip benim gibi uzakta kaldiysaniz soyle birsey buldum. Ise yarar bir link gercekten.
http://rapidshare.com/users/XHXXFB

Dagilip Toparlanma

2009-02-26T04:51:00.004+02:00

Biraz dagitmak, kotu bir gunun ardindan biraz ara vermek elbette iyi geldi bana. Dun gecenin biraz yorgunlugu uzerimde olsa da, bugun cok guzel bir sekilde isleri rayina tekrar oturtmak icin basladim.

Tasarimci olacak adama neden Istatistik verirsin? Cildirtacaksiniz beni. Geceyim su dersi, bir daha formullere yanasan soyle olsun.

Bu arada ara sira yine buralarda fotograflar cekiyorum. Flickr'da bakmak mumkun efendim.

http://www.flickr.com/photos/muzocan/

Bir Hikaye Yazdim Oylesine..

2009-02-25T11:53:00.001+02:00

Bu gordugum kanli eller sana mi ait Tom
Neden ellerini kana bunadin?

Ben yapmadim Ashley.
Hepsi sahilde fen projem icin toplamaya calistigim deniz kestanelerinden oldu.

Bu masmavi sular parlar gozune, toysun ... ama tosun da gelir.. sonra sen bir portfoysun.
PORTFOY.

2009-02-25T11:10:00.003+02:00

Muzo: Levent Kirca, yazlik sapkasiyla..
Muzo: Meraba Televole
Ayhan: HAHAHAHAHA
Ayhan: Gülmüyorum arka plandaki gülüşler..
Muzo: :D

Classic Mac OS emulator for jailbroken iPhones

2009-02-25T00:37:00.001+02:00

Uzun zamandir kim yapacak diye bekliyordum, sonunda birileri el atmis. Hem de muhtesem yapmis. Telefonumu Jailbreak etmek icin USBkext'leri 10.5.5 surumune geri dondursem iyi olacak sanirim. :)

read more | digg story

Spam

2009-02-24T12:01:00.003+02:00

Iyice sinirimi bozmaya basladilar. Hala bu sacmaliklara inanip da bu maillari acan insanlar var mi? Neden bu kadar sinirleniyorum? Son bardagi ne tasirdi?

Sozde FedEx'den Sleeping Beauty konulu posta. Oldu canim.

Sony'nin Yeni Aleti

2009-02-19T06:08:00.000+02:00

Cizaaz

2009-02-18T13:03:00.000+02:00

http://www.flickr.com/photos/loupiote/456040667/in/set-72157600067860656/

Onumuzdeki Easter Pazari'nda ben de gidiyorum Dolores Park'a. Nokta.

Pazar

2009-02-16T06:06:00.004+02:00

Bugun pek cok sey yapmayi planladim ancak hicbirini yapamadim. Mesela disari cikip baska bir deniz fenerini fotograflamak istiyordum ama olmadi. 20 derece civarinda giden hava birden dondu ve yagmur yagmaya basladi. Karanlik havada da fotograf cekmek guzel, karanlik fotograflari seviyorum ama bu kadar da olmamasi gerek birseye benzemesi icin.

Odamda bir gun gecirdim bugun. Aptal Ikea'dan aldigim yeni masam ve isigi uyduruk kagit kaplamasiyla yumusatan lambama goz gezdirdim. Nedense pek yakistiramiyorum odama. Belki de kendi evim gibi hissetmedigimdendir. Zaten kendi evim degil de hem kiranin yarisini odeyip hem de aksini iddia edermis gibi davransalar da. Sacma sapan bir bosluktayim gibi birseyler iste.

Kitap okumak istedim bugun, ancak okuyormus gibi yaptim. Tek yaptigim kendimi kitabimi eline almis, yatakta duvara yaslanmis sekilde kendimi hayal etmek oldu. Sonucta bir sifir elde ettim. :) Can sikintisinin haddi hesabi yok goruldugu gibi. Bir gun sesli kitaplari denemek istiyorum. Belki bir ise yarar ancak biraz hilebazlik gibi geliyor bana. Bilmiyorum.

Yapilacak en guzel sey film izlemekti sanirim. Basta Donnie Darko izlemek istedim yeniden, vazgectim sonra. Komik birseyler izlemek istedim, Tommy Boy kiraladim. Ara sira gulumser gibi oldum ama istedigim tadi yakalayamadim kendimde. Sonra Virgin Suicides'a takildim. Zannedersem su an hayattaki ritmime en yakin ilerleyen film bu oldu bugun. Birazdan Eternal Sunshine of The Spotless Mind'i deneyecegim. Belki ondan sonra Cuarón'un Great Expectations'i.

Bakalim bu ikisi nasil bir etki yaratacak..

Bir gun Monterey Bay'de..

2009-02-11T09:19:00.003+02:00

"I'm Forrest. Forrest Gump. People call me Forrest Gump."

Alt Sokak

2009-02-04T12:37:00.003+02:00

Biraz gec oldu yogunluk nedeniyle ancak sonunda internetlere sigistirdim Alt Sokak'in yeni bolumunu. Bu tamamini internetlere gonderme fikri beni hala korkutuyor. Biraz korsanca ama sarkilari sevip, sonra gidip satin aliyorsaniz, aklimdaki dusunce amacina ulasmis demektir. Buyrun sizi Alt Sokak Blogu'na alalim.

http://alt-sokak.blogspot.com

Gunes Imparatorlugu

2009-02-04T08:40:00.005+02:00

Blogu biraktim gibi birsey olmus sanirim burada. Yok, daha birakmadim. Hersey ust uste gelince ben de herseyin altinda kaldim birden. Buralarda bahar havalari sabit ilerlerken, zannedersem mevsim gecisi yorgunluklarina alismam gerekecek. Cunku hep mevsim gecisi adeta. Yalniz birsey biliyorum, iyi ki Haziran ve Eylul aylari arasi Turkiye'de olacagim.

Neden mi? Nedeni su. Burasi en az 50 derece olacak bu gidisle. Amerika sirf ekonominin sallandigi degil, mevsimlerin de yerle bir oldugu bir memleketmis. California dedik, 'golden state' dedik bagrimiza bastik ama bu kadar da olmaz ki..