Umut

Soyle bir dusununce iki hafta sanki bir ay gibi geldi bana. Bu kadar hizli ilerleyebiliyordu madem zaman, neden gectigimiz sancili bir senede bir adim atmak icin haftalar bekledi bilmiyorum.

Bir guc beni kontrol ediyor zannedersem. Vucudumda gectigimiz sene boyunca birikmis rezerve guc. Yuruyorum, ancak yolda ben mi yuruyorum bilmiyorum. Hersey mekanik, hersey yapilmasi gereken, hersey hesapli ve hersey yolunda. Bu sefer boyle baslamamin bir anlami olmali. (Close Encounters of the Third Kind) :) Gecen gun cevre yolunda Cupertino cikisinda Steve Jobs'u gormemin de bir anlami olmali. En azindan oyle umuyorum.

Iyi bir baslangic olacak. Yaslandim sanirim.

1 comments:

1:33 PM aybuke said...

seviyoruz..